# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957816:0049 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957816:0049?run=74 # Title: LBr. 130 · BurgundioTolomei # Folio 25r, page id DE-611-HS-957816:0049 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957816&page=49 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957816/jpgs/default/00000049.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cini xperiment quadam sequentia experimenta optarum sumi ope radii lucis immissi in et camer un bene obsuratam. Radius solaris e per foramen exiguum immissus in cameram n obscuram in charta alba in muro parcese callornta che bene obscuratam recipiatur in cerpore aliquo un adita euias nn siriea albo cuinss charta albah quae praecise ejus fiat magnitudinis, ut totem radii sectio in ipsum eadat, et s nec ut totum radium recipiat, nec quirquam chartae supersit ita enim radis oriorem pars illustrata circumcirca termina itur per nigram Deinde tons ida illustratus int ab omb int comorem mericintur per imngo clarte mago chartae albae prongisa illustratae illudratae recipiatar intra eandem ermeram in alia pharta alba sed ita charta illustrata res ab oculo videatur per prisma triangulare sic collo catum ut planum p sit prisma vitreum triangulare aloae superet, quod ontineri potest vel cartae reliquum nigro colore tingendo, vel chartam ad eam magnitudinem resectam in loco parietis nigro aut nigrefacto, collocando. ita enim pars illustrata circumliha bene terminabitur a nigra seu obscura Deinde in eadem camera sic collocetur prisma vulgare nitreum aequilaterum pom, ut planum ejus sit pm sit chartae ch parallelum et oppositum. Postremo oculus , sit certo loco fixo cellocatus, seu respiciat per aliquod tormmen corpus in eadem camera obscura positum foramine O perforatum, ue scilicet ipse oculus locum mutet; tunc videbit mediae extremmo chartae c. tinctum colore violaceo vel caerileo extremum alterum t, quod est in convexa parte radii refracti tinctum colore hubeo vel flaxo medium autem circa h finctum solam album, seu coloris andidum seu coloris expers. Velim autem et prisma remotum esse a charta ta ocatum et foramea ita ut quantum satis est ut radii ck, hH et situm, ut radii visivi Ck, hH, +D, per quos ocults videt puncta c, h, E, angulo faciant in vitri superficie fm sensibiliter non differentes a rectis ut scilicet une notubili refructione penetrent in vitrum ab ab objecto venientes sine notabili refractio ne penetrent in vitrum. Utile praeterea erit objectum quidem cht esse fixum et prisma pus; sed foramen oculi esse mobile ita tamen ut praecise semper notetur locus. His factis examinetur His constitutis observetur, quae pans objecti quo colore tincta Bideatur. Eumque in finem opus erit esse in charta lteras tamen id ex visibiles vel alia diverra chartae loca inter se posse distinqui. Nolima ex punctis fieri per notas alio colore in charta factas, nam si v.q. lineae nigra in charta essent ductae ecabile retra, eae peculiares refractio sibi in refractione acquirere ut colores. Sic ergo res fieri arillilas si in ea ductae essent lineae teunes ad claturi instra sin quadtatulla formantes s parallelae tam horizontales quam verticales aequidistan mantnte, ast niputad poterit harta illibata servala, i tes, clathrum et in eo quatratilla inter se formantes, ngmernita aequalia formantes quae focius obse uatovis potenit tam digito vel alia stylo tangere, spectatorisque indicio discere quae quo colore spectentur, simulque numerum cujusque not quadratieli notare. Praeterea nam eadem opera discetur qu exacte quam quis radius patiatur refractionem campertum est radios rubeos et flavos magis, caensa et violaceos et caeruleos minus caudidis seu natioum calorem semantibus refringi. sed quid quam quanta autem sit refinini. Nam constat illa rudiorum refractit optem quam exactissime fieri potet peo grediens obriat a 5F visu radiorum legem refractionis communem hanc esse, ut si radius RA in vitro venint superfitiem in punct A. utque ibi agressus in aeremrebingulu ad sint mgadiatu ad 1D netractusque pergat in AD, posisis AR, AA tunc positis RA. Ad aequalibus tore sinum At ad finum Af(sinum anguli AAS ad AF (sinum anguli DAF) ut 2 ad 3. a idque locum habere quomo– docunque inclinatus sit radii ad superficiem angulus. Itaque scire operae pretium esset, an aliam quamnam legem par diversis indinationibus, observent radii colorati in eitro refracti; et utrum tate at utrum sivus etiam qucunque inclinatione landem tut it radiis ordina nec nisi una notabilis counugat re- fractio in F supers 5, ita ut rod 6 b CK A 51 place hH(H, superficiei une perr i locum ocli 111