# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0032?run=87 # Title: LBr. 149 · Chamberlayne, J. # Folio 16v, page id DE-611-HS-958002:0032 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958002&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958002/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 87, 2026-09-09T20:20:08Z — 102 lines, status machine # Lines: 102 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Majoris o molis sed majoris futatur etiam fructus erait, quod Georgius Hornius moliebatur. Cogitabat ille scilicet primum caput Geneseds polyglottum nobis dare, quod specmina linguarum, cum sit ampliorus et difioes futur sit sint, quam cum in oratione dominica honnisi a haud dubie quam cratio dominica, inua parca vocatuta habeantur) haberi possuunt,) ut indolem, naturam indolem origines linguatum noscendas et ad posters posteritali commend indas magis profutura essent ad naturam, indolem, tronsmittendas sarre pareassima nobis hodre antiquam exigua veterum lingrarum notitia est, quia vele ut jam dolens dixi) veteres apud Vratis lavienses vir egregie doctus Thcologus in literatura orientali bene versatus, tali invento curavere. Andrea Acoluthus ere aV linguam hodiernam Armenam multur nabere sed mihi argumenta ejus minus satisfaciebant Rectius nuper vi Lacrosius vir egregre doctus det (qui praeclaram in lingua Armena excolenda operam, navavit) detexit ex quibusdam cum hodierna Armena, cujus etiam peculiares sunt charicteres salis antiqui veterum locis sinquam Medorum convenisse quae jndica apud veteres appellantur pleraque hocerna linguae persicae convenire observaveu viri docti, et inprimis celeberrimus Relandus. Illud indagatu dignum esset, an qui hodie curto lingra ignicolarum qui in persia supersunt, vel certe librorum veterum quos illi civiare dicuntur, toto genere abhodieraa persica differat, an potius quod malim non sit nisi diaectus in sytiqu et vicinislocis et quibus ateris scribatur. Extant et apud pater paturpenos etalibi complures servantior antiqui; inscriptiones antiquae du plices partim lingua B quae mano studio ex riginalibus describi deberent. Inde enim fortasse haece si expressae, characteribus gentis, parti gaxis constitui Alphabetum posset, et graeca tandem cognosci, cum nomina plopria interveniant, quorum eadem in Graecoet fere in patrio X Graeco ita enim repasinstenorum egregium pecimen dedere, sed multa adhuc supersunt. Synea syricto linguae indolet sermone poonuntiatio erat. Angli vestri ha vertio adsit, NNNihil est simplicius, et nihil tamen in Auinis persepolitanis Antiquitatis specimine si literae longe praecorum opera traascendentis antiquitate transcendentis specimone monumento. obscurius characteribus smentis Chardinus Eques, et Gullus sed a vobis velut extant pulcherrimo adoptatus, et nuper Bruinius Batavus egregiam operam editis in publicum delincationibus navavere Gisberus cupetm accumtius har qua inre ad me per scipsit EC cum dclinenta rem phubiose cdasite dcsimia dlnadiai, puema natami in rem literariam me deae intentur et Achitectuurae dentalis qui aliquando vir Hebraitos iperunt ab e hosie linqua potres acednt 117 cortu- literarum veterem in scriptionem tnst Maleat Beli, Rema exusim in ip saa Deum Malachbelum nominantis in eodem sux itionm in ideti saxo Graece expli RDma explicatam in collectione iaser habemus. Sed cum corrupte veseru si ta vedetur, aner nd quaesta muper dem pem