# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0034 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0034?run=87 # Title: LBr. 149 · Chamberlayne, J. # Folio 17v, page id DE-611-HS-958002:0034 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958002&page=34 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958002/jpgs/default/00000034.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 87, 2026-09-09T20:20:08Z — 135 lines, status machine # Lines: 135 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ipsam linguam veterum Hispanorum a Biscainae vel Vasconiae Podiernae similem fuisse credibile est quae sesen in asperrimis montibus Et bredibile est hanc liggram etiam per vicinam halliam, Aquitaniaum sclicet et Nor borensem contra homanos; Golhos, Satac nos tueri potuit. nonnih vetere et Gullicum diffussise fuse sed a Certica longe Celtica idest Gallica vel Germanica onge di versam faise esse apparet, quae apud Aremoricos. aliqua aliosque. et gallicai speciatim, quae apud Aremorros et alibi super est. Nondum Mirum est nondum scripturam saciam in Vasconum linguam translatam haberi, neque etiam dictionarium linguae extare. Haec gism suppleri optem, Nam fieri potest, ut muita lateant G8. Aeser passim in italia reperinatur in anti quissimt inscriptiones etr charactere Hetrusco, nemini intellecta. sed non ideo probae, quod a viris doctis paec alias inscriptiones edentibus neglectae prerumus sunt ex intelligans, non id eo subtrahenda fuere inquisitioni pasteridastis. Tabula Eugubina quam Bernardinus Baldus dom- meatario Mustravit, plersa viris doctis suspecta habetur. urtii autem ingricami Etruscas antiquitates plane fictitias esse constat, et justissimam in eas censuram Lec Aliatius exercuit Celtarum velermi sive Germanorum sive Gallorum veterum characteres a nobis ignoti autem de temporibus qui Remanis nosci coepere aegeates in Gallium Germaniamque irmpere funt et dabitant docti, nuspiam hatentur. Lequor Graecis literis Gallos veteres passim usos constat au aliquis propriarum literarum nulla habentur vestigia extant, nullas tamem omnino habuisse asseverare minime ausim. Linguam Gallorum veteerum affinem fui ei fuisse quae in Apemorica gallica et Britanvi Bitannia minore, et in pstitantiae minoribu majoribui partibus superest; ibius strallica appellatur a ab Anglon saxonicis gentibus; post tot vorum argumenta insignium virorum dubitari anuplius un At dilegentias consientis non cundem quidem Germanicae ut hilipus luverius vir doctissimus existimatat veteribus Germanorum vocabulis, inspectisque origiibus unsonantiare de sed tamen in semigeamam ng nimonaque Le a ausima Eadem diu Tanai acsestria danubio ac sexteia et sese per GermaniGermanam, ragnangente vtee Galliamque diffuundenite. nde cum parsi Graeciurm, scissaque neultraverit, tantam esse tam multa Graecis Germanisue convenire m aded mirum esse non videri, non debet Satinam ex Celtica qu Ce Cetas italiam incoluisse aut gracoum adventam nes ipsa loquitur. Itaque Latina ex, cet brocaqu composta est. Et quo autiquior tinas pigines illustrare iotest celtica eo labnae est po pland ve Et putariu antiquissimis certas cotonia sunt nobis autaquam suponum linguam velut patres ricino confinent Et cdil et Et cum in solae cabu acipiant est nelius si e quam ipsi saxones. ita antiquis Butannos dusiquorum Oceani genmanica tlicit n ocilsa reprasutare. Hiberaos vero e a uenum Britaniorum alonos per hos tametris spininovia r de proparationem etento se consentioum est e ut hodenni A Mritaaniae RRe diligentius considerata Gallo rum veterum linquam non eandem quidem germanicae ut princeps Geo gaphorum philippus Phaberius existimabab,s sed tamen valde cognutam fuisse reperio; it ut adhibibis praetertim veteribus scermanorum vocabulis, inspectisque originibus, semigermanicam appellare ausim, vel ipsius Wallicae sive A remorife tudi indicio. Nempe una olim magnu ante Historiarum memotiam danubio et scythia veniens per Germani uit in tisque aliis Galliamque se diffudille videtur, pissa dialectos, quae locorum distantia, adm populis in diversas ut fit linguas abiere, et cum pars migrantium a Danubio et Thracia Ita Graco am ader in Graeciam penetrarem Germunicoque sermoni videri non debet Gens funt sreddan gradus per patita utem et abosia hic intenino u ermnui sinum huc purio allorum veterum liaguam. ut ita npiternis non celtae cepsam tempogene patret, un mitu horum ces attaltorum eiem conte ante Historiarum Con- reaam nerm ane orum merastiam veniente peteris fifes diulectos, quae tandam ut sit in diversas linguas abiepe. Et Cum pars mnigrantium in Grociam peneto a danubia et Thralia in Graeciam penestraberit ces tiones inditent itaqe Hiberic pqret diligen tissimam engenationem magni momenti fore jadi co.