# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958002:0036?run=87 # Title: LBr. 149 · Chamberlayne, J. # Folio 18v, page id DE-611-HS-958002:0036 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958002&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958002/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 87, 2026-09-09T20:20:08Z — 61 lines, status machine # Lines: 61 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sed nomina veterum Regum Gothorum uit nisi Tentonicum spirant, et librum pertinere ad gentem Graciae vicinam res ipsa loquitur, quia non Latinam vulgatam sed Graecos fontes interpres sectatur, et Alphabetum ipsum manifeste ex Graeco formatum est, sed populos Tentonicis a Graecia remotiores _biteras literis ex Romano Alphabeto corruptis sos constat, et in scripturae saciae interpretatione Latinos magis sequantur Itaque codicis Argentei autorem Uphilam vel Wd ul filam Gothojum Episcopum habentum censeo, jam veteribus celebratum, quod etiam literas Gothis dedisse dicatur, quoam rem ita interpretor, ut in ordinem modumque redegerit literas, quae jam ex Graecis corruptae a gente ac vicinis per commercia usurpabantur, quod etiam de Russorum characteribus (etsi posterioribus) intelligo, quarum Cyvillus quidam autor habetur unde cyrulici appellantur post codicem Argentium proximi in funt anti quitate v monumenta literaria sunt Anglo- Paxonica nam Walli proprias literas non habent, et = quae illi go affergut vetera fragmenta sunt incerti aevi. no Runicorum etiam aetas incerta est. An vero Angli vel saxones in rsuas literas in Britanniam non dixerim. Si (admonis esset, quod Franciscas junius edidit Angosaxonicum specimen secum attulerint, an a pritannis didicerint illud credibile est ciria eadem tompora antiquissi mum foret, sed Hikkesuu literaturam Romanam paulatim in septentrionem ultimum pervasisse, et in scandi navia Runas pexprisse. Nam ex literis Romanis, maximam partem corruptas apparet; neque ullum praebent est monumentum Runicum unde colligi possit magna antiquitas. pleraque cinces praeferunt; et Christianismum, pancas, siVix habeluntur unde et quibus certo primuntiari possit caroli M. aetatem pracessisse. essi aliq antiquicta esse aliqua non negem, sed quae non dignoscuntur. satm asiup Runas etiam nomen a Romanis habere conectabat, non sane inepte: sed opponi possunt Aliorunae jornandis. a nec id est gothicae foeminae sagae, sive magae, id est arcanorum magiorum ut credebatur ompotes compotes; Et Raunem Germanis est loqui, ratiocinari consusurrare, consentiunt reim, rythmus, rime; axiDpios numeri. Ligativenim numeris erat Nam ligata erant numeris secrctiora verba, et magi excantare dicebuntur. postea Eb cum literae inter barbaros initio arianae essent, arcanarum notarum appellatio tundem literis mansit, etiam cum publicae esse coepere. Alioruna plantis dY OxCo r0 nop (01s Alrannem salioruna appellatio hodieque Genuanis superest, et de re manica usurpatur, et siom planus ader, qualis Mandagora sibui habetur, tribui solet, sed frandes sunt ciralatorum, et ex radice bryoniae formari figurae creduntur Thuropaa de quorum aetate constet Merito dutidat dissentire videtur