# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958501:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958501:0002?run=82 # Title: LBr. 163 · Clüver # Folio 1v, page id DE-611-HS-958501:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958501&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958501/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. soloerdi problemata itla quae passim pro desperatae haberi solent hominum votoue inscitiam te objungare cridoherim, quam vulitrae hinc scientia na– voc ac defectui exprobrare velle. Neg enim sequ mea salten opinione) dantur hujusmodo problemata qua sint transcondentia h. e vel omnis vel nullius goniri. Totum siquidem vitium in eolatet, quod Algebro scri itorci mondum penitus faccint admissi at amplegus hujuc amasiao perquam scmpulosa, ploros eua omnes subsistore uodeas in limini, dum partem itiam Eopis nad nagina necesse riam quomodo sciicet quibus modis aequatio aliqua sit ernonda, quanaa serie una demonstrateo ex altea sit deducendu vel plane negligant vel param excolunt. Lumini enim Ratiomi nihil non perviam est cum st ipsias divinitalic inago quoedam absolutissimca atqe per disquisitionim nfiniti rativum in se resusdit et splendorem. Statica auton sive siientiae ponderand persimilir videtur hac Algebra, qua scilicet ex notis ad ignota proroditis niqu seri ex eo quod multi in patera puurtum applicatroni determinare hani possunt illico tota vertur labomoxisius arguenda venit metiotca nen side distributiva quadam cognitione opus est, sot quam frustua penis ilos autorei Laram rerum cupidus quaesiverit. Ego sant per nunas ambages tandem deirchondi principium ilu doxiao, quod omnibus hartema obicim posint ninime suam ex algebs vitio, sed ex insufficienta datorum e defertu ordinis aiginem tratisse. D. neque enm sut oulgo silent) per tot intricatas demonctationes, res pes literas Alplabai mathematicum illum caltulum expodire soleo, sed numeri plane absonotimrtu universalibus, tum nethodo intelle ctuali (quae gradu sugerat scentiam, priaa ex uterma aece veosa deduco, quinimo videbis sut sr hcor) quomodo por olam quantitatu seriem ex cessivam ac defertivam omni Frigononetriae problemata jerunde possinit construi, atq unica pera innumei casue limitibus constringi. Combinatoriam quid attinit, num eandem simili locum sensa arripiam, haud liquet nihi enim est stiertia illa plastica Naturae, qua omnium reram quas mundcis comploctitur varietatem dinumirat, ac loges compositionis sive congressur cum terminis figum rum designat. Eargit autom haec scientia perende ut Arithmetoa naturali ex insinita hnutatis replicationi, quae deinte infinitas producit potentiai, quas oe Mgebrae dividimus, exquirendo in quanam proportione illa dovauru concurrant acquanam metathisi connectantur. ex. gr. su quaratus illa idea unvirsali qua rei quaterao jungit adii ea sut nothi, foracatur qio partem potontio coto minus ix pol. at: pt sorunio = postertio quiad. sie N + N3- i deragonum prismat se recondit, speculatione dignum; ac recte ex