# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0185
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0185?run=79
# Title: LBr. 187 · Cuper
# Folio 92r, page id DE-611-HS-958582:0185
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=185
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000185.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 116 lines, status machine
# Lines: 116 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

imo viro
V
GIsBER T0 CV PER
Godefridus Quilielmus L fibnitius S. P. d.
Binas a TE literas doctrinae plenas et humanitatis
obd obdiuturnam domo absentiam, serius cum aliis
ad me devenisse, non medioeriter dolui. Quas
Schmidio destinasti nuper ad eum transimisi, responsionemque
pupero autume
ubi accepero ad TEcurabo. ve
exeunte Ego cum catharri humeroseuma
humenue defluxionibus obsiderentur, unde dolores, gradantes
magis quam pungentes, sed quibus non raio quies nocturna
iutercis interpellabatur; quanquam appetente ergeme
ad Thermas roficisi decreveram, lavaturus  tamen,
Veni ad
Carolinas, ususque illis sum non sine fructu, nam disipatum
non e tantummodo non et potaturus.
est malum, quod ab hyeue gravius metuebam. Inde aliquandur
saxonia, et postremos binos menses Berolini egi
quiescers ab ifinere, cum gr
 tempestas anni incumbebat;
inu
i dea munere domum
odrederer literas
donec postremo salvus durgurequam
aClmo Scheuchzero Medicoveti accepi quem
ne
redii
Beroliui Cum Berolu
aler amae historiate
labores clarum reddidere. Misit ille mihi, graminum
Alpinorum descriptionem, simulque petiit, ut quando
Lugdum Batavorum vocat o Botanici cathedra,
slihi per me commendaretur. Nam recte judicat,
magnam apud Curatores Academiae, ut in omni vestra
Ego jane multiplicem in viro dotrinam diligentium et quod rarius est,
Republica autoritatem Tuam esse debere
e  igneam quendam aidorem agnosco, quo er saxar
ille et ives at glacies ille proerupta, et annosus Apiam
glacies alete etiam vitae periculo
calcat, ut spotia opima ex natura nobis spolia referat.
itaque Non dubito quin ipse causam suam apud DE
peroranerit, ego tamen cofficio eme
Thesaurum Toucautignum optimem vindicari
possesori non minus digno,  jecialiam alicubi, non uno loco
nec et quid  se se ostendet significabo
Magliabeccum refuscitatum jam tertium
resuscitatum gaudeo: et pars reviviscendi suit, deserta
auta ad suos penates, id est Musarum templum rediisse
Gaudebe si rissen Amplipsimus vir Nicolans
Witsenius praeclarum de Scyitricis opus absolve; si
incomparabilis Mathematici Johannis Huddenii meditata
oferantur, si Fulleniana etiam luci publicae serventur,
cisi enim Fullenium tantum ab Huddenio distare putem,
menore
quantum seh a Carte sio schotenium. agnosco tamen
merita viri avarioris aut quamgis vel testamento Hugenii
et sac. Bernoullii laudibus mihi comprobata. Et tituli ipsi
pro indiculo gratias ago, vellemae un utilitatem dude in publitur pervenire
posthumorum, nescio quid praeclari minantur it aque
Bignonius Abbas, vir summus, ad me quoque subinde
aliquid literariae novitatis mittit, cui exar utinam satisfacere
vicissim possem. Sed ille pro sua hamanitate acciptilation
mecum agit; cum exigere plura jure suo posset
de ruinis persepolis et diodori loco, nemo TE ipso
rectius judicabit quam Theopharia in nummo desigatam Tuo egregio desigate
utitar
verisimilius putem, indicavi olim nifallor: illam scilicet
quae binis at ges vic ingeniosus ad hue hnsit 
nuper editam
et iconibus elegantibus
illustratam
est in vicinia stedicus peregrinatorbonus, qui
spectavit, eas nempe quae sunt in loco dicto elu
na, et honnullas inscriptiones literis illis mite
simplicibus compositas excripsi
HConringii carmina partim collecta
partim incdita C l. Bchmerus Helnestadient,
politicae eloquentiaeque professor edidit.
Moxes ex Epistolis excerpta cl. Ritmeierus
dedit professer ibidem graecae linguae: n
Unde  itaque talein  Erigiamma meum
com
Cum Conringiadem prosa vorsaque renasci
Cernimus, an vitas accipit ille duas?
Ipse quidem non unus homo, si lumina spectes
sod multiplicior vel Geryone fuit.
libellum a se eo
accusatione vindica
rabonis ill trat hit
nin
superstitionem
et cujus ne
dum cotporem
mo s
rum
nis, ou, otom ta use map
jus ex somoli s m
filio nupsit
uo Livium a superstitionis
ertur
et sed vellem non
religiosam sententiam
mo loco memmit, quaemun–
intelligentia distieutum
a ateruo vendita
n
inde Nicep
Apho inthro
insit
horumque
asqe videtur
mpubertbus
Bola
propemo