# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0205 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0205?run=79 # Title: LBr. 187 · Cuper # Folio 102r, page id DE-611-HS-958582:0205 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 101v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=205 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000205.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in sacris praeetim in in rebus prosertim ad religionem vel ex longinquo pertinentibus, Ssed surdo tabulam hon caret ingenio sed studium non adhibet, quodque postulat gravitas rerum quas tractat. philosophatur etiam non audacter minus quam Ha XVXcd5 et Anglico libello non ita pridem defendit, materiam posse esse principium actionis et cogitationis; qua ratione argu- menta per cuniculos fubruuntur, quibus nititur immaterialitas anima. Sed bene est, quod nihil affert quo verisimilia reddat homines pronuntiata sua, notionesque rerum pervertit; cum omnes agnoscant quod materiae nomine nomite nihil aliud i intelligan, quam cujus natura in patiendi capacitate consistit atque ideo extensione et resistentia constituitur, ut necesse sit tam actionem pariter cogitationemque (quae interna qua DoxadEr EFGBIEra), atque adeo id cui insunt istae, immate a materia Vooniam ad manum habes fortanas antiquitates a (Imo dcias quid afferat de Marchione illic xsibem docusome secretum esse docuit. Albericum Marchionem qui diu Romae hominatus fuerat Alberico cujus nummum referi uli Dec resseria res rettate retulere vicim in urbe sua, Hortana no pero a Burmannoexpunctum ineptum Nodotii fig nomine petronio suppositum ou peci vicumi raguriano,; quod pero ut haud dubie non remini icl da etrorbentum fragmenti dgra nentum non omissemiferit, a antiqui enim scripttus esse dubitari nequit. ace lougeque imi par. Et vellem non tantum silentio explodi Totumentum psendo petronianum, sed et sale critico defricari ut sperare desiriant semidocti posse se imponere tam facile, dibi erudito imponi posse, quem sigoniuxaliique doctinae summae siri fallere non potuere. Cum ego Romae essem aderat codex Tragurianus, et inspiciendi mihi spes facta fuerat, sed forte aberat domo qui cuicreditus ille cuiereditus fulerat, ut examinandi copia fieret harum rerum studiosis. sed alii qui viderant non relusandi judices novum non esse haud novum esse uno ore asseverabant. Renesius etiam et schefferus multis. ant quitate multis indiciis antiquitatem scripto ex ipsis vocabulis phrasibusque asseruere, contra quam Hadrianus valesias et doctissimus Cl. Gallandi rebus consultum gaudeo, postquam Wagenscilius judicarant. muneri publico admotus est. Nescio an stet sententia pristino ejus pationo, viro magno, ventendi thesauri nummarii: potu fortasse propinqua spes pacis publicae aliam ei mentem indidit. Atque utinam non faisset ditati prolata non fuisset optata populis dies. sed nemo prudens improbare consiliam sapientum virorum potest Hagae pomitis rem publicam tractantiam, (e srem nullam pacem matuere quam infidam, quam bello deteriorem Aiunt nova augnent Ajunt et cedendis ubis urbibus ternas alias adjicere velle R egem Galliae, ea lege ut sibi spectatori esse liceat scelli in in nepotem. Meum non est judicium ret avere santo deliberationi. Sari interea mipari tecum incredibilem paucos ante annos, relum conversionem libet. Erant tamen hane inere