# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0206
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0206?run=79
# Title: LBr. 187 · Cuper
# Folio 102v, page id DE-611-HS-958582:0206
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 101r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=206
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000206.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 93 lines, status machine
# Lines: 93 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vel non imperiti rerum, vel certe non fortunati judices
fuere tamen aliqui dudum, qui verebantur ut durare posset
tam inusitata Gallicae fortunae magnitudo. Ego cumqutetiae paristorum
versarer primo vestro cum Gallis bello fervente, occasione quadam
ad amicum versiculos aliquot Elegiacos miseram, quod quorum
it tale (si memini) initiam erat
Gallia cara polo, felicis conscia regni
si modo fortunam sat capis ipsa tuam
Fortunam reverenter habe, sunt numina oelo,
sud in progressu haec ad debam
Felicesque nimis certa manet Nemesis.
Nec libi finge malis  aliorum impune fruentem
Cuncta repensuntes fallere posse debs.
pVi boni quanta Regis gloria erat, si cupiditat modum
poscusset, si tandam aliquando pacta servasset; neque enim dubito
quin Foedei partitorion statur aa fuissent  vestri cum Angli
nitannis, si Regi Galliae idem placuisset sed illitur blandientis fortunae nimia
facilitas decepit. Videbat enim Coletano praesule in Hispania, Electore
ravaro in Belgio, principe Valdemontio in italia faventibus tolam
rcesque innumtrabiles
mor
sua manu esse
uno icta,
maximas regiones, arces munitas plurimas, populos innumerabiles
Hispaninam potentiam
sine vi, sine caede et sanguine occupanti paratos. Poterat tanta
sati indulgentia sentare principem  aequi rectius tenaciorem.
et judieabat de futuro ex praeteritis, reddit redditaque parte
tanti imperti  modica, sesc bello, cum vellet defungi posse sperabat
Nescia mens hominuum fat sortisque futurae
Et servare modum rebus sublata secundis
Et fabeor saeposita justitiae momento, non ineptese ratiocinari
idemsenti ant esse quendam Mode
visum. Ita fit mire providentiae ettator
ratorem orbis, qui limites sciat ponere quandam superiorem potestatem ad
tur cum maxime sapiunt, quo may
catos utqe termin quae patientiam aliquandiu commodet, sed majora affectan-
axime limites ponat, cum maxime in immensum efferri posse
isse videbantur quid enim mirabilius, quam calliam et junctis H spa
niae foederatis superiorem, nunc ad juncta sibi totis viribus Hispandi
depressam, quasi periculosius sit Hispanum auxiliatorem quam
tibus tum
be hostem habere. Sed potiss as equidem non miraculis, sed causis
iccultis res magnas conversiones procurat deus. Gallica auta similis
mperii subita
homini, caput non stomathium curanti, magnitudnis, uae specie fruebatur
latebat intus serpens nalum exhaustarum gois opum imminulaue
s Accessit quod nimis diutirno cumbello hallia foederatos
cartem disciplinamque bellauddoculrat. Porro septentrionales populos, si ave
dem prodentes Rrem
ei
pares sint bello supediores vis ipsa corporum facit;
redo Moscis instanti lngerebant, erudit i hostem tractu bellandi. ed
ex juvenis fortunaque ebrius (si fas est dicere) salutaria monentes non audebat
A. Audivi et ego
q pid
 quisquam eam ante Regis
bita, se
onversio illa septentrio
is mpo
iud de eo non dubitatur Regem divine opis
redibilior
patiunculam de somnio gustavi
non posttantos successus majorum spem
issimas Regis felicitates audisset
lebat, si pacare poloniam maluisset, ansequam
fiducia nihil sibi impervium putas
tra tenderet. Et poterat, sat seo, Tatumque in solio Stanislaum conocabat, sdiquitate
inestam concepisse, quae nec
si primariis Regni magniqu ducatsviris, primati, Duci are mo, Cancellarios
Resantanto; caetepisque dignitates id genus dignitates ls reliquise, quas
pere poterat Legibus salvis. Sed ille in concepta consilia obstinatus
il moderatum admiffebat. It a hostisem poloniam a tergo reliquit, quam
tantum amicam, sed et adjutricem habere poterat. Quid jam fata in septentuda
areut non satis expeditum est. Regem daniae belli inferendi certum intelligo,
ne clausam puto. Asseverant Constan-
uc dani, saxones, pruteni, nihil inde foederatis deressurum; quin addunt
vereor ne svetia se itum t sibi soli
pace quod illis dari diriposset matura
ta
transmarinis Rigam jam obsi
um.
aliqua jactura exiretempestatem. Sed ipsa Regis absentia  vel deliberam
ret
rem latu
qui Moscum etiam
admin adimit. Perendum est, si succedit Rigensis obsidio, ne psa finnonia pericli
Arperta
inquatur: pe
 optimum consilium
potisretur pars marna coronae suedicae, sed mari asu a soecistiisa
n
vel ont