# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0268 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0268?run=79 # Title: LBr. 187 · Cuper # Folio 133v, page id DE-611-HS-958582:0268 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 132r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=268 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000268.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 115 lines, status machine # Lines: 115 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. pertius Maria sampus placenfinis Historicus Marchiones Hortae Tusciae eos apperlet, quos memorat, opaetet hoc exi non quidem ex diplomatibus quae alat ex hibet sed ex aliis monumentis hanisse, nam temere fingendi nulla ratio fuit, et suspicio mihi nata est Hortanos Arberico everso, psteios ejus vel cognatos Horta et Tuscia pulsos in Longobardiam confugisse concessisse qu quae situ Mattiaca anti qui habet du. Sminilius non inverisimilia sunt, sed ultrore disquisitione indigent Eginhardum ejus jam praetoo exivisse arbitror. Inclusas ab eum literas mitti peto; Autographum ejus inclytiAbbatis apud Epternarenses extare agre ecum credo. da Brenkmapnum Florentiae in cnferaodice paudectarum um Salvino viro docto ocupatum ferunt. Ea res inclusat ad smintium literas curari peto. deeub Non dubito quin subita Anglicanar rerum Britannicarum onve vel vel potius personarum rerum conversio dos auxios habulsit, ne mutatio a personis ad res consiliaque procederet. Certe necnos ejustimores plane expertes fuimus. Sed Regineor defore Riverius comes, constantiam in persequendo publico hoste, trienvaque successionet ineare ligionis repurgatae. Et u Et a Et successio Hiss. Et sane qui nunc paet novi consiliarii, ex qui rebus praesunt, nihil egere quod non hunc animum confirmet. ptenu Et vident quaesivimo quaesitum est, cur bene constituta dispicere, dimoveree disjicere, conventum regui regni partamentum bene meritum dissolvere, administros rerum andanon Malefunctos officio amovere libuerit. Responsum est non stis quosdam erga Reginam in sese insolenter gessisse, Reginae interfuisse ut exemplo ostenderet, triennium finiri necesse non esse, ne rohieiisoli d. Laurent denique vel ideo e re fuisse mutationem ne ps ppuli non maxima pars gentis, eptima ge poubisibi unigloriam rei bene gestae ascriberent itaque caeteros quoque (ido id est Torios) s quoque in parterum meriti venire debuisse. Quod si nihic altius subest, ut spero Foederati non habebunt cur querantur. Et commodum accidit, ut Hispanica successus perplexis indomerem si animis spem tederent Gallis. Quanquam appareat res nondum in Hispania confectas, obstinatione Castellanorum, qui regem sibi obtrudi jactant, obliti vinculorum juris Anstriaci, et pristinarum sententiarum. De Anglicanis rebus Ita scintio, nom tem pscudojacobum uros qui nunc rebus praesunt erbeni bello an sit libenter credo officium a la Faxit deris ne aliquamo s in in raetenti periclitemur, Anglia exarmata de more gentis, t Gallicis insidus opportuna ex et nudum latus praebente affectatori Regii nominis, semper semper autem Anglia mdta militis expers nadum latus Gatliae praebebit. Itaque optaverim aliquando cum pax cribit, potentissimos Foederati Belgii didines in stipendia sua recipere aliquot millemos pedites i equitesque Anglice seoticaeque gentis, utus ais tis deissis exantoratis ut prointi sint aux in auxiliam patrae et re vel potius communis rei publicae, periculo aliquam Aero Romam frustra sibi gratulatam spes nt ex septentiione novas. scuus dux Antonias Ulricus, nihil innodabit. Prioceps Electoralis saxo saxones s Evangelici sperant petinere principem suae inventulis, qui nuper sumto Enchamstrae corporis dominii sacramento Ecclesiae puriori nomen dedit publicae, utinam constans confessor. Vale vit Ampline et fave habam Hanoverae 10 Novembr. 171d stro stimulo spero erit qua Gronovio, ne suca publico invideat dicitius quae si dabit nemo dare per se volet, adeo ego adeo non intereedam, ut sim gutulaturus magis. De simininam nihil inaudivi, quem apparet esse non absimilem morum novere illi, si ex alieno parta a e Me parum fpectare orus verere putant, ut Fransferam candidissimus landator alienae virtutis aestimato et EeVosicokTH adeo egenus do e Emendicare alicunde opus sit per quae no escam noscur bene merear (sic loquuntur adversarii) =Regem Galliae ajuntcum ad vos Torcium misit _ Hispaniam derelinqueru voluisse; sed mex del phini et autom aliorum impursu sententiam mut asse inde lorcium abrupisse; et resumtos dende tractatu animo lirerunducendi, ac ne nunc quidem se reiden Hispaniae animum redisse. Quae qualia sunt Tibi nelius exploratum erit. nisi vulde cavetur, deerit Anunquam deest magna vis pravos aut certe pesse mat improborum, male animatorum in praesentem statum ad nova quanquam deteriora proactum = aliis potius exantoratis domi dinsfo