# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0326 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0326?run=79 # Title: LBr. 187 · Cuper # Folio 162v, page id DE-611-HS-958582:0326 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 163r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=326 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000326.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. metus prudire non possit. Itaque una ex paucis pacis vestraZ causis maxima in contrarium versa videtur: Utinam ne sero. Et certe verendum est ne seo sapiamus omnes phryges. Sane Tecum sentio, res non nisi magna virtute vestrorum, magnaque alacritate Germonda e in restitui no posse si praestare parem facere, tolerabulem. quo argumenta pro pace tandem redeunt) quam bellum gepere exitiali; et (quo res tandem redit) differre malim quam accelerare. Sed quoties considero orae exitium reddi inevitabile , nisi deus ex madhina pace mala intervenit: bello fortiter gesto, magnam melioris fortunae vero spemr adesse, non satis deplorare possum fortunam huropae animorumque dejectionem ex levi causa maximam. Ut autoritatam imperatoris animum, virtutem, potentiam video, haud tubic excitaturus erat torpentes Germaniar dres nisi vetri plur spem abjecisse dicerentur. Et vos credo vicissim vestri credo, quibus superest in patria rempu- egissent fortius nisi de Germania desperassent. Ita dum alter alteri diffidis, nec blicam fides satis ape ns aut alterum expectat, nec satis vel noscimini invicem vel conjungimini, diverso itinere in commune (sed exitium ruitis. Sed absit omne omen, et sua deo jura serventur, qui maximos nodos interdum gladio invisibili secat: porim tamen ea spe et quicquam negligi humanae opis. ra nunc tempus conjuncendi confilia. Cum Russorum Monardia esa fuederatis, dum isti adhuc habunt quod vereantur. Ubi ris s consecuti erunt quae volunt, sero solicilabuntur. Habetetio ad nutum magnam partem, virium septentrionis p nec deessent ratio conficiendi sumtus, sed consiliis tentis remirs. et nihi recte agitur, occasionesque amissas sero depleratuntm