# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0344 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0344?run=79 # Title: LBr. 187 · Cuper # Folio 171v, page id DE-611-HS-958582:0344 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 170r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=344 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000344.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vestris conventurum. Qllod memini Comitem Straffordum aliquando ad Serenissimam Electricem scribere, vestros noluisse bellum propius ad noveri litori Oceani, ne possent facile Angli suis ipsi summittere quae opus essent, et ut cogerentur vestris opibus commoditatibus unice niti, unde lu. erum in vos solos, damnum in illos redundaret. Ego arbitros ostendendu Anglis quoties dabitur occasio privatas utilitates a vestris communi non praeferri. Nunc autem id videtur maxime agendum ut in ipciam Dicardiam penetrent nostrorum arma: et sive capere Atrebatum uj bem, sive circumire possitis simul Somone et mari appropinquabitis, et si liceret elasse hujus ostium ingredi citeriora Gallice quodammodo reseca retis habitari mavibus ab ceano quicquid usus postularet. Sed hoc fere a maturitate vigoreque consiliorum pendent. Habetis opet et animos, addi te concordiam, servate virtutem; fortunam, et dignos optima causa exi. tus Deus dabit. Imperator totis viribus in re communi labotabit, et dabit operam, qua pote, ne stipendia desint, ut disciplina militatis ne cessaria ad conservandos exercitusteneri possit, qua in re hactenus non nihil Cesarehm militem laboras se accepi. Mirum est ne nunc quidem satis de bello aut pace inter Russo, rum et furcarum Monarcham judicari posse. Serenissimus Dux Ad ministrator Halsatioe Dominum fiabricium Aulicum nobilem a Cubi culo suum ante aliquot annos ad Regem Sueciae miserat. Pater ejus fra terque Serenissimo eleclori meo sunt a Consiliis. Nudiustertius huc venit aconstantinopoli 24. 28 dieb domesticus sabricu ra missus literasque Z et. die Februari illac sepi plas altulit; et constantinouali datas 282. quae habent Sultanum tra– dito AZoso et saganroco non contentum, eum exercitu Istrum transire con- Aituisse, ul caeteras conditiones, quas magis inferunt surcae in nuperas pacis leges quam iniis inveniunt, CZari exprimat, quarum potissimae sunt, ut Oxari cus miles omni Ucraina Doloniaque excedat, Ucraina partim libertati; partim pristinis dominis restituatur, fortasse etiam ut pars ipsis surcis cedat. Et frustra legatos Britannicos Batavosque officiis interpositis rem ad confirmationem pacis ad ducere tentasse. Velle etiam Turcas, ut Rex sue ciae non medioeri exercitu succinctus per medi Poloniam ad suos reducatur innoxio tamen, si Eredimus, transitu. et tamen ambignares en eodem lae rarum fasciculo reddebatur; neque enim defuit qui scriberet, novissime turbatos iterum circulos multosque in Divano praesertim essendios, qui sunt Turcarum eruditi, dubitare an jus fasque ferat plura a Russis exigi quam novissimae pacis articulis manifeste contineantur: ipsumque Agam Janis. ani larorum in hanc sententiam propendere. Iaque incertiores sumus svani dudum. Ne illud quidem certum est, utrum praestet pacem cum Turca Moscis an bellum esse. Nam pace firmata, nisi suecus includitur, cer tissime CZarem cum filio in Domerania hac cestate bellantem habebi mus, quod Torgaviae superiore autumno dicentem ipse ego his auribui audivi. Ruod superest, vale et rem benegerere perge. Dabam Hanove ra 8 April. 17IZ