# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0345 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958582:0345?run=79 # Title: LBr. 187 · Cuper # Folio 172r, page id DE-611-HS-958582:0345 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958582&page=345 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958582/jpgs/default/00000345.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 150 lines, status machine # Lines: 150 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. IIum viro dup is BERHo CMBEKO elme domine G. G. L5 f. P. d Nuperis de republica utraque collocuti sumus nunc seposita literaria eelis ti civilem unam affingam. Triduo abhinc cum serenissimi Ducis Antomi Ulrici mensae in prandio assiderem allatus est nuntius, qui docuit erupisse tandem obscuris nubibus Britannicum fulmen, quod d dudum Europae optimae pedulcipi falis relationibus obreptum delisabetatus malum minabatur. Reginamque non expectata ss ordinum perinae Regni sententia quam ante omnia auditura credebatur in privatam quandam induciarum cum Gallis speciem consensisse ila viam sternere conantur ad exitiosissimam pacem, qui sae sive auro Gallico, sive propria ambitione corrupti, non nisi in publico patrue malo magni esse possunt; vel etiam eo progressi sunt ut se aliter talvos esse posse non credant imperiti alienae clementiae aestimatores. Gallicae Novae Gallici principis renuntiationi fidere non nisi stupidi aut maligni esse potest. Sed credamus philippum Hispania contentum fore, An eo minus borbonii rerum curosae arvitri erunt, si concordes sunt, id est si sastiunt. Quis autem pins praesumte alienq quid autem foedera valebunt stultitiae salutem suam inaedificet. quid pulcherrima quaeque Anglis oblata, apud eos, quos professa nisione constat obligus perficia cestat pactorum pesi dnem sua utilitate metini; et semper quidem longinquiora sunt eis stare velint. Atque sed haec in et sape inculcata sunt a prudentibus etsi nimis inculcari non possint: sed novi it propri metus voti damnantut, si pacem indignam extorquent, qua si mature obviam non itur, quam u pascuntur quid enim facilius, si nunc ut au subvertant deges Angliae, ipsamque successionis decietae formam deleant accersantque Regii nominis affectatorem; vel alium pomanae partis principem regni pretio protestantem indutum, sed ultra quam necesse erit simulaturum. Nam quae Carolus U. et jacobus 11 peccata adimisere, quibus subversa pernr exitiosa libertati et religiomi consilia eversa sunt, a eaudem felicitate successore non facile ite tunum credi aequum deus nostro torpori c nolint, sed elsi ebhorrerent illi paceu est quiq etsi poutificaee ettine sed faciamus eos qui a esse in protestoneis suci licem iniavi rans ta urpa oicitiis in cunctis au nec animis magis dldere mins in diversa distractis, quis quamn parro qui magis E semper per tot portus publice ut animos nmationi mille navium tet portuum, tantae orae maritinae Britanis oppostae a Galliae semper armatum, ut portuum donn ex Britanniae a dominum nemine cogitau e aliquando Equi cum exerci vigiati millibus militum antu immittere Angliae tyrannum hand dubie nollo nisi diniaa quaedam vis obstet s in potestate transiu nisi divina quaedam vis obstet, omnia habiturum, autoquam aut Anglis resistendi, aut Nam absentre exteris succorpeendi spatiumdetur. G equitis sangaergiani fidere stultissimum fue Nam discessui icobi sange ograni ex Angliae Gallia fidem habere sta quicquam tribuere stult simum fuerit vel professus fimores ec iniqui sunt hi me fijam aerired magno rplio mortalium prohibet it Regem Angliae nemine cogitante quam armis quis dubi foederater quederati ordines, et principes protestantes Gerrmanior non nisi divino unraculo salvi esse posunt. Itaque Nec dubito quin primis sapientes vestrates haec vaudo pablie praeparent; nunc enim id agunt intertioni dus Legem de successione latam a con- ventu Anglicano abrogari posse, etsi foedera cum extraneo principe non obst entibus pactis quibus tAnglia sese exteris obliga percussa vit; nunc jacobo sangeorgiano viam ad reguam aperiunt, si modo protestantis ex os habitumque sumat Haec qui cc propignant, propugnari patiuntur sima quaeque de se credi non curant non recusare videntur, et alienae sumplici tati vel debilitati insurtare Quodsi Reginae persuadeant, ut proceum senatum ungent novis hominibus quot opus cerit praepollentiam, suffere an lit fieri, egesque omnes p penitissime perspiciant, et nunc cum re integra, magno cosare aesare socio certissimo nutante adhuc Anglia ffiscanioque un pporitebit labidine volunte fisi aut resest vel occultus libertatis et religionis hossis in Arglia vel vocitus vel immissus Hoc rerum eventu si pe princeps regnet si Borboniorum opibus stet tun cerses antae am lepantom eo probant addita, quae d prcicatu ousitatur func videbatur tartum nunc infia commurem eo sed magno gloria detrimento qui laodem subsedit. Sed jamque qui jupergress impli maximo bello auri amplins decennio effusum uno momento effusum est, uno memento nane reddere conantur consilii autores; quo viamque sternere conantur ad exitio sissem pacem consilii autore qui longiuis processans sinones isti scribunt partibus addicti scriptores conventum exiciennali arte e qui