# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0021 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0021?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 11r, page id DE-611-HS-958680:0021 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=21 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000021.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. plurimum sa overeare sater plur. R. P. Bartholomaeo des heolou socretalisjesu fudesiam Vereor ut quem mihi defers honorem abstrusioribus mecumagis quaeris, me dum de strusioribus consulis, mereri possim satis posum. Dico tamen sententiam, quia jubes et boni consulis Ens et unum converti tecum sentio. Unitatemque esse principium numeri si rationes spectes, seu priori. tatem naturae) non si magnitudinem, nam habemus fractiones, unitate utique minores in infinitum Continuum in infinitum divisibile est. Idque in recta Linea Recta vel ex eo mamfectum est, quod pars est ejus est partes continui sed extremitates, nec magis minima datur pars lineae, quam minima fractio Unitalis similis toti. itaque cum totum dividi possit, poterit et pars, et similiter quaevis pars partis. puncta non sunt. infinitum actu in natura dari non dubito, et sequitu positaque majer plenitudine mundi, et aequabili divisibilitate materiae, sequitur ex legibus motus varii quodvis punctum moveri potu diverso a quovis alio assignabili puncto. Sed nec aliter sibi aut pulchritudo rerum ordoque constaret. Mea certe philosophia sine infinita actum utf. tudine stare non potest. Neque video cur hoc refugere debeamus. Quae contra objiciuntur, i responsionem ii fallor patiuntur, et fas falsis hypothesibus niti solent Non datur progressus in infinitum in rationibus universalium seu aeternarum veritatum universativus, datur tamen in rationibus singularium. Idea singuaria a mente creata singularia perfecte explicari possunt, quia infinitum involvunt. Majora pendent a minoribus, et haec ab ab aliis adhuc minoribus. Sed nos Scholastici aliquando fortasse potentiam intellexere quae esset cum conatu. Communiter tamen rem aliter episse putem. Sic Risivitas in homine (vulgo Risibilitas) non significat risurum hominem si nemo impediat, sed risurum si occasioridendi offeratur itaque cum poteitaque cum potentiam requisitis omnibus positis necessario agere dixere, inter requisita credo posuere occasionem solicitantem Violentum admitto utique eo qui receptus est sensu, tot, phaeno neque a communi sermone recedendum qui ad apparentia refertur; poru censeo, dummodo verba sano sensu intelligantur videntus uihi dolor quia principium in ejus in iis non invenio, quae in me distincte percipio. ia nea mene Quae ex confusis illis in nobis oriuntur perceptionibus in nobis oriuntur xterns transtcribimus, neque id male explicationem enim capiunt ex externis in motu concedo utique esse aliquid ultra vim ad mutationem nitentem, nempe ipsam Mutationem in aqua non magis substantialem Unitatem esse puto, quam in grege piscium eidem piscina Cum animam nihil in materia innatantium producere aja, hoc ita intelligo ut leges materiales per mat motuum per animam non mutentur Alioqui anima est entelechia seu potentia actiba materiam perficiens pro potentia passiva sumtam. H sensu ut incompletum est alteratium tuanisqu in ea notibus eo fere modo quo Copernicani de motu solis loquuntur cum vulgo. simili modo loquimur de casu et fortuna