# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0187
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0187?run=74
# Title: LBr. 95 · DesBosses
# Folio 92r, page id DE-611-HS-958680:0187
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 91v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=187
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000187.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

incorporales, aut praemia poenasque posthane
vitam doceri posse; non admodum movere
debet considerantem, non extare opus viri
doguraticum, sed velut confutiana quaedam
 ex auditoribus collecta, tantum pertinentia
ad rem nee vite ad venulas Et sane in tto
t nec in Mosis scriptis nec in _ in caeteris
Veteris Testamenti libris, s satis aut substantiae
incorporales, aut alterius vitae praemia declarantur
Literatos Sineuses,
qui Athei sunt omniaque  casu agiferrique
arbitrantur, ego a doclrea publice recepta 
fiore
quid en usque ladeo sut otibitem an sua satis proferre ausuri sint
n dubite menteque eorum
est dissentire non dubito: Nam  llud Le
ex quo emanant sapientia et probitas, caeteraeque
praesertim sub  Cam-hio imperatore
virtates cosontaneum est fontem bonicontinere
t. Eti spiritibus quid spirituum cultu
erea
opus erat, si onnia materiae impetu fiunt; si nihil
nudo
cognitionis spiritibus inest. Et licet Epicurus deos
reliquerit inertes, hoc magis  verbo quam anicuo
ferisse putandus est. Certe priblicus cultus
nunquam  in gente Epicurea instituetur
Nec majores nul bene meritos coluissent sinenses,
nisi majori potestati hoc gratum potassent.
Facile crediderim pt multos olientalium
philosophos  non minus quam platonicos et stoicos,
deum habuisse pro Anima Mundi. aqi
sidcasse ut Natuaam e e  vre
seu natura universali rebus immanente: nonullos
etam cateros sicit esteros etiam spiritus corporibus jnduisse;
et nonnullos etiam animas, considerasse ut p divina
particulam aurae, quae corpore extincto rediret in oceanum
animarum: neque ego negarim mal sinens
multorum sinensium philosophorum hanc fuisse mentem.
sed cum philosophia  Sinemsium nunquam in forimam
scientiae redacta fuerit, et quantum jussicor, etiam verba illis
philosophica desint,  nihil prohibet
in meliorem partem aecipi, quae dveteres profe dicunt
pae antiqui apud ipsos de rebus divinis et
spiritualibus docent.
Ve
seu spiritu
Taikie et Li et Aere priantivo, quae sive
potentia
nonnihil respondent. Ut Taikie sit fs peentia
seu primum principium, Li sit sapientia, quae
continet ideas seu essentias rerum Aer primitivus sit
spiiti Voluntas seu Amor, quod spiritum dicimus,
unde proceditur ad operationem et productionem.
Nec de nihilo est quod ex Li dicuntur emanare
virtutes, unde fontem in eo b sseveriet boui esse intelligas.
qed ar ul ce al e sprutite compar tumpun
collecta a discipulis,
quae confutiaua dicere
possis
euo