# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0287
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0287?run=74
# Title: LBr. 95 · DesBosses
# Folio 142r, page id DE-611-HS-958680:0287
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 145v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=287
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000287.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Epitome sententice Didaui Ruiz eruditissimi Theoloqu
de necessitate dei ad optimun. ex opere potthuni
Aatonii Derer in Xam ptem 5. Ili disputatione 6.
de Volontate Dei cap 4. pagina 296.
Quia Didacus Ruiz in hac re singularem Sententiam est secutus
et eam mira eruditione illustravit operae pretium me facturum
censui si eam hiic proponerem et judicium de ea ferrem, conferam
itaqu in compendium quae ipse tradidit disp. g. et 10 de Voluntate
Det. Gmois enum illuis probationes non ommino sint efficaces ad id
quod intendit; sunt tamen utilitsime ad ea nos ea prosua sententra
trademus
disputatione igitur g quarit an Deus semper infallibiliter velit opti
mun et fet. 1 docet, non esse quaestionem de optimo eu suppositione
electionis divinae: perspicuum enim est id quod est a Deo volitam
efficanter eo ipso praeminere bonitati caeterarum rerum quae sunt
a Deo nolitae, et cuilibet bonitati quam hatent res secundum se inde
neq
pendenter a voluntate Dei quaestionem it esse de optimo et con
renientissimo ad consequendum fineur efficaciter a Deo intentum sub
ea mensura et moro sub qua efficacit e finus intentus quin certum
est Deum non posse velle optimum hoc sensu. Sed neque quaestronem
esse addit de objecto quod separatum a serre et ordine universi
apparet secundum se mellus: sed de illo quod comparatum adum
versi creati ordinem repentur esse optimum et convementitmum.
Sect. 2. Statuut tanquam certum Deum in qubusdam genenbus
perfectionis non velle ad quod est optinnim; quoniam in eu nihil
est optimum sed potuis quacunque perfectione data possibilis est
perfectio major et major in infinitum ut in multitudine numerorum
intensione gratiae antiquitate mundi et alys id genus.
fect. 3. Tres Statuit conclutiones; prima est deum liberrime potiusse
eligere quod eu se minus est bonim. Secunda conclusio est que fere
est eadem cum prima, absolute loquendo non fuilse necessarium deum
eligere magis bonum et magis conveniens magiove rationabile ut infru
erplicat. Za conclusio est Deum semper atque intallibiiter velle illud
bonum quod in ordine ad universitatem rerum est simpliuter optimum
Caplicat suam conelesionom de coqruidore pessaetanis, in que sestie
N. opus Ruisu
podut Luodum
anno 16307
Antony vero Peter
Anno 1656
Romae