# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0288 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0288?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 142v, page id DE-611-HS-958680:0288 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 145r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=288 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000288.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. est optimum quoriiam in illo non datur progressus in infirnitum sed cectus per- fectoris terminus et de ilo sine creato, qui antecedent ad electionem divinam per scentiam simplicis intelligentiae proponitur ut perfectissinius et accommodatissimus ad majorem Dei gloniam et ostensionem omnium attributorum et attentis omnibus circumstantus praetentis, praegentibus et futuriis rationi est manime consentaneum. Hujus finii voluntatem efficacem, licet sit absoluté libera docet moraliti esse intallibilem et necessariam. Deo. Ut autem explicet qualis sit hic finis ad hibet exempla eu incarnatione, quae inter fines creatos est optimis in genere et en crea tione Angelorum, hominum, animalium quae genera bonoru diut esse optima cum eorum oppositu comparata Hanc sententum probat dilacus Ruiz Fet 4. eu Augusuno docente credendum esse, Deum fecisse quod est mellus eo ipso quod veca ratione ut melus occursal; cui consentit Chrytostom. et ea Naziangeno dicente mndignum Deo faisse Deum duui ad melum. Ex Athanasio dicente indignum fuisle Deo non incarnari ad reparationem generis humani. En Clemente Romano apud quem Nicetas act, Deum non posse immenzum otiari et cessare a benefaciendo x Nisseno Tribuente verbe divino Electionem praestantions qua id eni Deest meluus non potest in bonus numerari. Et Basilio affirmante, Nihil Deo volente aurdere malum aut tale ut melius illo acquid excogiture possimus. Ex elerunt Alexandimo arente quod Deus cessabit esse decy si cessabit unquam benefacere. Eu damascent inferente eu eo quod Dei voluntas su providentia fieri ut non poffunt ea melcus fierr; cui conseutli Pternehrus docens, necesse esse ea quae providentiu du fiunt, divinissi me fieu neque esse meliois ordinus capacia. ex Theodorto reprehendenti tanquam insanos qui arbitrantur posse inveniri a nobis meluy quod agendum sit. Ex Cquillo Alexandrino idem affirmante sepissime et ex eo quod pater omnia porest et meliora valt inferente con substantialem nasco sibi filium. Haec hor didacus Ruiz in illa satione fect G. occasione hujus testimonus Eyrilli et aliorum ac Augustum dicentus faturum fuisse moddum patrem, si cum posset non genecussa examinat filium, quomode haec cohaereant eum substantiali generatione filis divim cum filua productus sit per intellationem non per volantatem Solvit difficaltatem en eo quod Cgrillius et Augustiu arguebant ad hominem contra Ariianos contendentus Deum voluntate esse geni- torem in quos retorquel argumentum, debrusse scil Deum generare fillum substantialem si bolantate gerunt cum meliora semper velil. Ato