# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0292 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0292?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 144v, page id DE-611-HS-958680:0292 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 143r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=292 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000292.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ex ejistola italica Cardinalii Dulavram ad Patrem Michaclem Elizatde quae habetur in Collectione ejus literarum edita Venetys Anno 1669 Pag. 86 postquam valde laudasset librum Patris Elcalde de Veritate reliqiones eatholicae, ponit duas quaestiones quarum Aina est: an dignitati divinae providentiae et Sapien trae conveniat posse dare aliquam rationem quare faveat uni individuo magis quam atten, uti tenel idem cardinalii in tructatu de Angelis. censens omne indivi- duim habere aliquod suum spenalissimum praedicatam; an vero (ut Dater Elizalde dubitative indicat) unica ratio illius sit divinum beneplantum. 2da quaestio est an sit verisimile quod mundus sit persatior si contigerint peccata et damnationes quae evenunt quam esset si aliquia pauculos gradus majoris gratiae acciprentus vincerent tentationes et venirent ad celum. quo admisso nostrae orationes quas ad consequendam talem gratiam instituimus quamvi attenta nostra ignorantia prudentes sint, videntur tamen en natura sica infructuosae esse debece, ut pote quibus petitur a deo ut ne faciat optimum et consequentes videntur decis inspirando nobis ut eas gratias majorus petamus inspirare nabis ut petamus ponamum medium eu natura sua ranum postremum Romae 8 apulu 1662 Ad hoc Respondet Sglvestes Maurrq quest 53. De Deo vrino et uno n. 8. Negando fore inutiles. Ratio est ingrut quia plurima sunt quae magis convemient est ut fiant si nos petamus initanter et perseveranter, si non petamius, vel si petanum minus instanter et perteieranter magis conreieus est ut non fiant ergo in ordine ad illa obcinenda orationes sunt utilissimae addit quod quia ig noramus utrum posihri etiam ocationibu, magis sit conveniens ut obtine amius potuis quam non obtinearmus quae petimus orationes nothae semper dabent includer talitam conditionem, qua petamus ut frat id quod perimus si meluy est et durme voluntate conforrum uti Christus. lucae 22. Veruntamen non mea sed tuca voluatae fiat.