# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0294 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0294?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 145v, page id DE-611-HS-958680:0294 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 142r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=294 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000294.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. hominis praesati esse lapsim, ex collatione libortatis, eu mysterio iircarna tronis ex propositione aequalitatis quam deus servat comparatione ca- partati naturalii. fert q refert solutionem quorundam Theologorum ad testimoma adducta perspicue dicentium in cognitione rerum cujus perfatio terminum habet Deum non semper eligere quod est optimum sumpliater, sed tantum quod in ordine ad finem a deo preseriptum cum tali modo et mentura fuerit optimum medium en sappositione intentioii: nam ea hujus inten- tionis suppositione Deus tron solum moralem sed metaphysicam necessi tatem habet ad eam electionem talis optimi Contra hanc solutionem statuit Didacius Ruir hanc conclusionem. Non tantum in orine ad finem intentum sed simplicitu deus ad opto mum habet necessitatem moralitr infallibilem id est talem vi cupus possamus credere et nobis perscndete deum fecisse optimum. idque probat eo quia aloqui evanesurent praecipne laudes divinoium operum eu pS. relatae desampta ex necessitate quam deus habet ad optimum nam similes essent illis, quibus laudaretur demonis aut hominii opus qui sibi quendam finem praefinit, et sciens et prudens voluit talem modum et mensuram opens, et euequi mandant. at constat Patres majoues laudes trbuisse operibus divince providentiae, alioqui cur ut ea vindicarent a reprehensiombus haereticorum tantopere des dassent in ostendenda eorum magnitudine et utilitate in ordine ad univasum; cum fafficent respondere, Deum intendisse opera pusilla facere et majora potuisse si vellet faceu. Cur reprehen deremt tanquam blasphemum eum qui diceret posse excogtui modum alium rationabiliorem et meliorem gubernandi mundum cum tamen ipsi manifeste doceant, non esse alium mendum ratio nabiliouem? idqu ostdunt productu singulis operibus, de quibuo de monstrant si aliter facta fuissent minus bene facienda frusse. Praeterea quae conjectura esset ad probandum Deum voluisse aliqua nisi ea quae sunnt ab eo quod Deus vellet id quod est meluy, tr esse melcus idem est ac Deum id velle Hoc argumentum egrequ conformal feit. 10 ubi innumera enem pla adduct operum quae probant et perfuadent patus et Theologi facta frusse a Deo ex eo quod deceant magis et sint meliora, et con sentancum rationi sit Deum feusse id quod est meliys et habet plures congruenteas