# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0359 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0359?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 177r, page id DE-611-HS-958680:0359 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 178v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=359 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000359.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 118 lines, status machine # Lines: 118 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Reome pater Cardinalis primum versionis tuae partem, deinde literas si ptolemaei cum missu quo accepi. Misit etiam icvum insignis viri Rmus peter abanillis icona insignis vini missu erbanins utrariri ex utraque millibmagnam voluptatem percepi, vie non unomota Eminentissimus. A optoque ut diu floreat et prosit idem et Tibi precor, qui ordinem luum et rempublicam literariam, non medianter ut auguror, illustrabis. Versio scribit ertarans rea Misit et Orbanius sinens quasdam novellas. unde intelligo quaeri virum in Mathesi practica versatum, dignum surrogari intervestros Castnero. Talem vidi Linzii ante aliquot annos, sed vereor ne jam sit aetate provectior exactir, quam ut itineris tanti incommoda ferre possit. Qui nunc apud vos floreant maxime in Mathesi tuo indicio discere optem. In Bibliotheca vestra padebomensi (si bene memini) vidi olim veterem Vetus e quaddam Martiani Capellae dii exemplum, cum scholiis. Inquire. quaero an adsit, (possum enim errare) et circumstantias Codicis, autorem Scholiorum, si nomen ascriptum est, indica Versio Tua puldua est, et lucem dabit operi. utor tamen in re pro parte meoq concessa a ce libertate, et nonnulla clarius explico quam in orginali gallico vidert possint; quaedam interdum enantio rotundius ut latinus sert fermo ut facturus fuissem si latine scripsislem est enim suns sunt quam hallico cujus linguae genius ubi Hanoveram reversus fuero, (nunc enim queltebyti ago) ad TE remittam Nunc ad raliteras Tuas philosophicas venio. Ego quoque sentio, admissis Substantialibus praeter monades, seu admisa unime quadam reali, aliam longe esse Unionem quae facit ut animal sit unum substantiale, quam ea habens unam nonada dominantem, quam Unionem quae u facio simplex aggregatum, quale est in acervo lapidum: ModX T Nuspiam dixi Monades prorsus repentatas non-mutatas modo equam constituere, modo non constituere, nam cum Monas semper intra se exprimat suas ad caetera omnia relationes longe alia percipiet cum in equo erit, quam cum in cane: (Ad accidentis naturam non sufficit ut sit ut dependens a substantia cetddedum estiinesle tanquam subiect nam et substantia composita dependet a simplicibus seu Monadibus. sed addendum est dependere a substantia tanquam u subjecto, et quidem subjecto ultimo A.g. agnitudo can um alterias accidentis, sed ultimum subjectum semper est substantia. Et omne accidens, est abstractum quoddam ante sola, substantia est concretum: e distinguo autem abtractum ata mentali sis cum dicitur; Bet septromo simo, nam potest accidens e abstractum pradicati est humanitas, seu quae inesse dicitur petror sed tale abstractum in e pase nec aliud significat num ea elle nominem euius indiciam est, quod non potes subjedum ex homine fieri non pomo, pers nisi emul pereat; at ile si salvo subjecto resultativo in eo quod abso etsi de accidentibus e et licet de accidentia etiam aitacum praediati ceter radentum aetere pollat sensiquis tieu possint habere praedicata concreta, velut cum impetus dicitur magnus sipsanet tamen concreta non sunt. sed abstracta a praedicatis substantiarem Porro substantiam compositam, sed e realitatem i rem illam sea quae facit vin- culum substantiale, cum non sit mera modificatio monadum, nec quiddam illis inextstent d modificatio posset) statuerem dependere linc sequitur ut dependeat a monadibus non dependentia metaprysica, ita x scilicet ut nec supernaturaliter n at tanquam subjectis, (neque enum simul plurbus salcjectis inese obica nempa ut exegat illa unire in substantiam compositam nisi Deus aliter volit, nam potet deus edem eandem eug ut illis euinat e adi ad esse, ad ature ab iis separari non possit, sed pegbila tantum u alis nonatbus anmondis applicare, ta at tesune desinat, poles etram prior Aut desBosesnoa soc. Jesu faccebonam praedicatur Attribaea int adiena petettum onitas in Deo propriatus in circulo es elatio simul cn ibus subiectis, an de vinculm substantiar Baaton mubites a replabu aenilull immanuns hunc abstracta a praediculo sub stantiae, sed ab ipsa substantia obstractum entale opposum incula quaeriur hamamtas lan dit abstractum, entale et an hod S subiecta manente eri possit hvomo, esta recatio et cum re interdum arctius Gallito originali astrinxeris, quo fidelior interpres esses; ego deu locali = vel quodvis corpus naturae organicum haet il consistit in mera mera unione praesentiae, illa in unione substantiatum novum constituente; quod Scholae vocant unum per se, cum prius vocent unum per accidens ex rereta riso impetus e ita ut impetus sit subjectum et magnitudo e insit, nquam abstractum praedicati cum impetusdicitur fieri magnus vel tantus. Sed cum calor vel impetus est in subf est in corpore tanquam subjecto; et o