# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0371 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0371?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 183r, page id DE-611-HS-958680:0371 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 182v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=371 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000371.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Excerptum e logicae Martini Smigletiil disputationus octavae cap. Xmo Quid sit substantia in communi Substantia.. Definini potest dupliciter: negative et positire. Negative quidem per negationem auidentis sea modi existendi acuidentalu. id enim quod est et non est acuidens necesse est ut sit substantia, et id quod non erustit modo acuidentus necasse est ut emstat modo substantiae inter substantiam enim et acudeus in re non datur medum non potest enmn res aliqua esse in mundo quae non vel substantia vel acudem. . . . . defimtur ergo substantia negatios esse Ens non existens in alio tanquam in subjecto. non sati enim est ad rationeu substantie non esse in alio sed requiritur ut non sit in abquo alio tanquam in subjecto. nam etiam partes substantiae et modi substantiales non sunt in substantia quia tamen non sunt in substantia ranquiam in Gabjecto idcirco propten hoc non amittunt rationem substantiae. Sic etiam humana natora cs Christ existit in verbo non tamen ut in subjecto itaque non repugnat sub- stantue esse in alio sed solam repugnat esse in alio tanquum in subjecto. rud sit autem esse in subjuto definit Arostoteles in prente praedicamentus cap 2. in subjato esse duo quod cum in aliquo sit, non ficut quedam parr impotsibile est esse hinc eo in quo est. Aria igitur requiruntur ad hoc ut aliqui dicatur esse in subjecto. Primum ut sit in alco. deinde ut non sit pars. id erum quod est in subjecto est entra substantiam subrecti et quod extrinsecum illi, si vero sit pars non ent quid entrinsecum subato neque entra substantiam subati sed potrus ent ipsum subectum constituet erum Tubatum insuo esse substan- trali vel absolute vel quoad esse completum: pars enim est substantia sui lotius er quo putet formam substantialem, partes integrantes et modos substantiales ut eristentiam vel subsistentiam non esse in subjecto: quia constituunt substantiam ni esse completo et sunt partes substantie quam constituunt; de ratione auteu ejus quod in subrato est ut constu non constituat subpetum per modum partis est e sed ut penitus sit ertia substantiam subicti. . . . .. Tertio requintum ut impossibile sit esse sine eo in quo est; nam potest aliq esse aliquid in alio et non ut pars illis quia tamen potest esse sinc illo in quo est non ert in illo ut in subjecto. sic corrrus est in loco, non ut pars quia tamen potest esse hinc loco s idcorco non est in illo tanquam in subjete. capilli etiam sunt in homine non ut pars quia tamen possibile est esse illos fine homine, id circo non sunt in homine tanquam m subject Ex quo patet acudentia fola proprie dicta esse in subjato. hoc est ea acudentia quae sunt ex natura rec distincla a subrato et illi inherent quia sola illa sunt in