# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0372 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0372?run=74 # Title: LBr. 95 · DesBosses # Folio 183v, page id DE-611-HS-958680:0372 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 182r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=372 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000372.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. substantia non per medum partis, non omni constituant substantiam in ratione substan tiae allo modo cum sunt entia genus substantie neque substantia est formaliter substantia propter acudens, denique ita insunt substantre ut sine substantia esse non possint.... Secundo definiri potest substantia positive per proprietates subsistendi per se et substandi aliis per has enim propivetatus indicatur essentia substantaae quae est fundamentum et ratio talium proprietatum. Primo ergo definitur substantia per propivetatem per se erustendi: est ens per se ousteus dupliater autem diatir aliquid per se enistere: vel quia in se non in alio ert non existit ut in subacto hoc est nulli subrecto innititur: vel quia inde pendentar ab alio existit, dependere onin ab alio est per aliud non per se enister. primo modo omnis substantia tam ereata quam increata per se crustit: quia ita in scipso enistit ut nulli subjato minitaturi quo etiam sensu partes substantiales et modi per se eihistunt nam etsi possit substantia existere in alio tamen non pot est enistere in alio ut in subjate– nam hic modus esserdi tollit pemtus rationem substantialem quie proprre conveent eo rei que est entra genus substantiae et nullo modo consritationem substantie spectat At vero alque modi essendi in alio non tollunt rationem essendi substantialem cum sint modi essendi earum rerum quae constituunt essentiam per modum partis. Secundo vero mo- do sola substantia divma per se eristit quia non solum non dependet ab aliquo subato sed etiam ab omni alio principio qui est perfectissimis modus substantialiter id est per se enistend Altero modo definitur substantia per alteram proprietatem nempe substandi esse id quod omnibus substat quomodo primam substantiam Anstoteles diat esse manime substantiam quia omnibus substat omnibus inquam tam secundis substantus, (id est univesalibis in praedicamento substantue:) quam audentibus, nam in prima (: sive singulai) substantia tan quam in fundamento subsistant et secunde substantie et acudentia omnia quia ut ait idem Aristotelu sublatis prinui substantiis impossibile est aliorum aliquid esse si erum individuce substantiae tollantim neque geneca substantiarum erunt neque species, neque acudentia ulla in rerum natura. Porro necesse esse dan talem substantiam que omnibus substet hac ratione convinu potest, ea onin quae in alio enistunt necesse est ut irutantur alicui quod per se et non in alio onistat. nam si illud etiam in alio enistet et illud aliud in alio dabitur processii in infinitum. Cum vero id quod in alio existit non possit enestec nili eristat id in quo ipsam enistere debet si illud etiam in alio erustit in infinitum, nunquam pervenietur ad aliquod primum ratione cjus ommia in alio euistentia erastant, ac eu consequenti nihib un alio existere poterit tota enim universitas excistentium in alio per se existere non polest sed ratione ejs in quo erastit ergo si non detur aliquod per se non in alio chistens mihil esse potent enistens in alio. quocirca necesse est dan aliquod emstens per se quod sit substra- tum instar fundamenti omnibus is quae enistant in alio. cum vero acudentia sint illa quae existunt in alio necesse est praeter accidentia dari substantiam cui tanquam subjato et fundamento innitantur omma acudentia. Porro haec definitio substantie per propurctatem substandi est definitio, solum substantiae crcalae nam divina substantia non suhacet acudentibus