# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0465
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0465?run=74
# Title: LBr. 95 · DesBosses
# Folio 230r, page id DE-611-HS-958680:0465
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 231v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958680&page=465
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958680/jpgs/default/00000465.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cum Aidimus preabatur prapietat quidem inclinatio ad bonum, sed suberant, tamen semina
praeteritum est praegnans futuri
an optima series rerum
Ex responsione
futule sinclinations ad malum: nalm omnia in rebus quodammodo praestabilita sunt et
Tcustussime i atione, colenissire utautem Adamas quolis eralfutura
erat, ad postentiam admitteretur ausa qurt quod partem faceret, optimae sendei possibilis. S
peemans vestervit insimis videtur dibuare, s
possibilis admitti possit, quia non datur perfectissima reatuiu. ita id ego quoque concedo, sed
rego seriem recum prae freatura haberi posse, nam series infinitorum non potest proluno
toto haberi ut alias demonstravi. Est autem series remo iefinita certe a parte
fosteriore, ut vocant seu caret fine, efsi non careat intiot. Ested idicio nist
aretur saries optima, n hil plane erearet deus quia non potest agere reter cationem
aut praeferre minus perfectum alteri perfectitri Sae secum haudeo renlo vero
copationes meas probari, quas non dubito quid multis modis emendare et
perficere possit. sunt qui a me desiderant, ut libeltum Theodicaegimes
Satine eti curem, sed versionem adorare non valat
Jam oudum  cortur
8 julu scripta
advenisser deum
detineret eutm ex
l
t
. Minc ex
ateri tais
Paditii silrum  Hannoverem
irqua se Beolemi
teradgs Dcario. Gadisensiseoto didecissem
quod Roudenie is Iudesnta ubdicassereoque ichero e fungereli
Baro de Printu.
Duod mihi arbitrrum deferi in ua cum Harthoeclero controversia, faiis
t quidem benerole sed nimium muhi tatum: non nostrum inter Vas
tantas componere lites, et vereor ut Tali arbitre stare velit clanssimus
Tmis adversarce cui regatur non ita pudem difficultates nonnullas
abjeci ex quibus me recum facere facile judicabit caelerum Citerns
ad ipsum et D. Orbanum Tuas hodic curavi Dusseldorpium.
Duce de morali necessitote deque arcossima Deum anter et creaturam unione
respondes plane mihi fatisfaciunt. Duomoda
damum initio majorem
quidem inclinationem ad malum quam bonum non habueit cum
creabatur, sed tunc tantum cum praeceptum urgebat, et peccatum instabut
necdum plene perciptio. Unde enim ila imilinationis alteratio; non a deo
naturae et gratia autere: at fecit honinem imtio rectum: an ab
edamo gito. at instante peccato, necdum culpam admisisse intellegebatur
si nec eam atigue desttient cata oratia manime argebat