# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0068 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0068?run=152 # Title: LBr. 56 · Bernoulli, Jac. # Folio 34v, page id DE-611-HS-958800:0068 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 35r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958800&page=68 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958800/jpgs/default/00000068.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 152, 2026-09-10T03:56:23Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. inventum tanguam suum Parisios misisce; quod ego miror, cum Tu antiquissimuma Tebique jam in Gallia notum ducas. Reductio sEquationis dy-yydx e ad aliam differentio differentialem nihil habet mysteru; pono solumodo y- deed; sic fiet dxde- 2dxda d = dy -yyde = d3: eede xd adeoque (multipl. per 22dx) dede 2 dxdal xde 1d; hoc est. Qdd , sive, dae: e= xde optata aequatio, in qua separatae sunt indeter minata. Solutio porro hajus abterius eeddex dx minus adhuc artificu habet: posito namqus 2=axm em M = 1 fit 2er nax de-amx et de dai de; adeoque -eedde (Xx) = -a. m. m = 1. X en +m - =am. m- 1. XM. 2 di; unde facta comparatione habetur V = em +m -2, hoc eA, m = V+ 2: e+1; quod in omni casu solutionem possibilem reddit, praterquam cum e - -1. Habes sic, Vir Ampliscime, quae desiderasti; sed nondum mihi vicissim satisfecisti, neque explo cuisti, quid sentias de analogia has inter aequationes d2:e de d daL: 2 =X de; e de conjectura quan inde deduxi; nisi quod dicas nil esse desperandum. Num igitur putas, nec de priore desperandum: aut, num e slimas, de posteriore meluis sperari posse? Ego profecto nullam discriminis rationem video, valdeque verisimile mihi fit, quod quemadmodum prior aequa tio ad algebraicam reduci nequit, ita e abtera neque ad algebraicam neque ad simpliciter differentialem reduci possit. Si vero ita sit, quomodo quaeso ejus modi aequationes construentur? nullum hec nisi comune serierum nefugium novi: reduco autem aequationem dy-yyde d ad fractionem, cujus uterque terminus per seriem exprimitur, ita 1 2D. 4.7 A 3.4 e 3. 4. 7.C X 3. 4. 7. 8 3. 4. 7. 8. 11. 12. 15 3. 4. 7. 8. 11. 12 3. 4. f. 7. 8. 11. quae sertes quidem ati actuali divisione in unam conflari possunt, sed inqua ratio pragressionis non tam facile patescat y = X +- 3.7 + 2X 15 3. 3.3.7. 11. 1721 scil. 3. 3. 3. 3,5. 7.7. 11 d