# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0120 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0120?run=158 # Title: LBr. 56 · Bernoulli, Jac. # Folio 60v, page id DE-611-HS-958800:0120 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 62r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958800&page=120 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958800/jpgs/default/00000120.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 158, 2026-09-10T04:25:56Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ser iti syn ex = fe: C (yxda = XX: Cdx - divisa per sydxx Ersolsyda dx 3 syax a 3C Unde solutionem sine calims praevidere potuisemus X Rem eod calculo comprobabimus. es pondus sit datum P, quaernitur figura Trabis quae et surt et ponderis gravita ex uuro procurrentos quae et suae et ponderis gravitati abique aequaliter resistat, prtu habem cex F ingatur (calculi et constructionis Commodionis causa,) trabem ejusdem esse gravitalis specificae cum prnderes ua vocitur pondus repraesen cari prismate cuius basis sit quabratum rectae C H lati altitudo vero si seu crassities sit eadem quae trabis, si ejusdem sunt gravitatis specificdi, vel tanto minor proportione, si majoris sit gravitas specifica ponderis, saut contra. porro vertice H, axc ad horitontem normali tangente verticis horrzontali HB, describatur parl parab linea Parmbolica HFA, cujus latus rectum sit pans duodecima ipsius HM, adeoque e = E C: 12 in tangente verticis HB, sumatur HC aequalis ipsi HM seu c. et ex puncto G ad lineam parabolicam parallela axi ducatur CE, item ex alio puncto B, Galaa quocunque in tangente verficis sumto parellela axi BAr lineae parabolicae occurrat, denique inter H et e sumatur punctum L, sic ut CL sit quarta pars ipsius HC, vel triplum lateris recti. Et ponatur pondus P appendi ex L, ac cum jam trabs sit quadrilineum Parabolicum ECBR, (a trilineo HBA PH )uncatum et ex puncto L ssspendatur pondus L. ita ut grabi connectatur per lineam rigidam LC pondere nobis considerando carentem, ajHis positis ajo Trabem ubique aequaliter resistere et suae ponderi, et ponderis p mavrtati adeoque puspiam frangi, cum nulla sit ratio um in uno magis quam alio loco sran hatur simul autem in omnibus frangi non possit Calculus Quod ita comprobatur tihu HCEH est L HCE rectanus. HCE et tlin. trilia HGF est rectanguli G. Centrum gravitatis milinei abest a basi qualta parte altitudinis. Itaque momentum tria itaque centrum gravitatis trilinei Hectiabest a basi distantia et itaque Patet pondus p, suspendi ex ipso centio gravitatis trilinei HCEH., adeoque in absentis trilinei HCEH succeder locum idemue praestare, et ideo cum figura CCBAFE ae qualiter sibi dist ubique resistat, completo trilino, atque usque inH producto, ut supra demonstra. vicnus utique eodem modo aequaliter resistet fruncato trilineo seu rescisso HEEH, et in pondus p. redacto. et sanc pondus P. est HC 3C nanei trilineum parabolicum est HCEH est HC in HC: 43 = _ HC: (3C est autem - c: 12. seu Hc. B, sit hrilin. HCEH = AHC prorsus ut posueramus sed quid prodit (redeundo ad Aequeuationem 15 ponamus R non =d. sed quantitatem, tollendo fractines multiplicata scilicet aequatione per 2. 3 duys dx. coco fiet: 3du c0 co dx + 23. hdy dx +1) et pro co substituendo, valorem ex eg. 7 fiet 3dyy= dudlx is = 2. 3 h dis de a seu d3 3ay y a= dx y + 23. s dx. adeoque fit ax 2 gay. . Sa + 2.3ha quae quidem aequatio incipit cum aequatione si h facias o, toicidit cum sequatione 20 Quod non possit dri curva quaesita suspensae pondere ex apice in punctum desudenti. ita aabitir probare institaemus. sitit altatudines seu abtisse CGat sidinatae reprae sint resistertia S firmitates un rectae As, seu sint rectae RS ut quadrata adimatarum FG. sed 5T sint ut abscissae CG. in planum RSZ ducatus recta RV repaaesentans pondus P. pater sectionem cujus socidi plario nonaulem, ut rectam A. in gula Ts Id repraesensare momentum ponderis P, exG. sed momentum tilinei CfG= cexe p repraesculantur sit solidum tate, t ipsa cujus Batis A5X. ipsae Sx proportionales AdiFG, ut s1 ponderi p) ut altitudines XZ proportionales distantius centrorum gravitalis ipsorum CFGE a FC id agitur, ut se suunque cm aggregata duorum planorum F SId, (quod respondet momento ponderis P ex FG,) et E XZ (quod respondet momento tricinei CFGC ex FG) sint pr seu ipsa WT5Z. sint propor ponalia ipsis RS. sed hoc patet esse mpssibile Videtur probari quos sed quod prba- ditur hoc fieri non posse. Veuit aliud in mentem argumentum firmius. Ponamus Manifestum est in paratila iactio tilineo parabolico hasceatem primam rationem minime ordinatae ad minimam abscssam esse ut _ finilum ad infinilum Est enim minima CG od minimam GF, ut XX: C ad X, hoc est ut X ad C, jam in cesu a ordinata FG ad abscissam CG ut XX: C ad X, (posita e latere recto et X abscissa) seu ut X ad C. Ergo cesu iinoe subi s est 0) ut o ad e, i eist ut fantum nd infinitum n in AB =quae muno tit infiva Co = dy y: a