# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0135 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958800:0135?run=160 # Title: LBr. 56 · Bernoulli, Jac. # Folio 68r, page id DE-611-HS-958800:0135 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 63v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958800&page=135 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958800/jpgs/default/00000135.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 160, 2026-09-10T04:36:33Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Habemus terectiou pertuntationem potentialium et diffe- repitialium in integris rationatibus; Unde sequitur eandem et in fractis ac surilis semper haberi posse; modo scisicet absint mct ductiones io se invicem differentialium. Forro formulae interdum sunt perfectae et reduci possunt ad radirem, interdum secus. Sic Xx + EXytgs seu Ppxpu pxpu + 2 pxpu + pxpu est p, pxpy. Sed SXX + LXy + yy + dX + ay est formula pronica ub. sic dicam tacana sad praestat nulla tertia litera admista primum considerare ex uX + 21 in 31X + 4y fit n SIX X L HgIXy +4. 4r9y facta ducendo X + y in X + y + 2.31. et novo more a px py e + 2px py in 2pXpy + 4 Xpy, dabit 11. 31 pX py + _141 pX p y + 21. 41 pX p y, q quod si haec formula sit aequatio, erit sraducendo in Ac A resolubilis, nam erit ux + uy = 0a vel 31g+ 41 y 20 haC differentialem, fiet: 11. 317 ddx + 1 41 dx dy + 21 41 Xddy -0 Ha ergo. Caequatio 21.31 possit resolvi potest nam fiet pro 1X+ uy = 0 seu pro 1 pk ps L 2p xp y, fitri (idx y + 2) Xdy -0 I1. 3 verum hoc minime pud procedit. Videam sequi non apparet. Rem ergo p et 31 sit = 1, et fiet xx + 21 Xy + 21.41 17, f et Xx + 2) Xy + 21 2l7y = 4 21. 21 = 2.21. 91 4 + 41. 4) yy seu X + L uta y = + Z 31- 4 Y neducamus ad extractiones (2. 21.4 seu pX poy + L 21141 p Xx p l) = + L 21. 41 Y py p x p y unde graducendo dX dey + = 2a X py = +: 4 Axy. Unde differentiando fiet d dX d’y + E+ a1 Axdy + 21+ 41 dX d’y = = 2 41 d X Ly. seu pd rit , decus L 1B 1. m rlsy -. sed hoc prioni non respondet. Et jam video cornexionem tam esse tenuem et delicatam, ut ne quidem numeri coefficientes consentiant. Cujus et ratio attendenti manifesta est, quoniam x-x p nX = nuxx sed dux = nddx. quae rat etiam est cur signa quoque non consentiant nisi,et ipsa proHteris quemadmodum et numeri pro literis capitalibas habeantur. essat igitur nic, discrimen inter coefficientes et capitales. Atque hoc modo demum rationeles Integros formare didicimus ad usum hums peruntationis, ut nec numere, nec signa, nec numeri coefficientes, nec potentia nec ductus in scinvicem affectionum ejusdem literae occurrant, sed quicquid in aliu dici sed imnia quae in se invicem ducta ude terminum aliquem constituunt velit i Rebus jam ad hos terminos redactis possumus etiam ietfractos totidem diversae literae consiterentur. et surdos tractare quoniam divisione vel extractimque per serrem infinitam omnia otandum etiam potentianem expressionem per seriem infinitam hic locurm habene possunt ad irrationales reduci. Asam ( XFy= LX + M X y + m. ma 1 XB 1s + M. mal. m. 2 Xm y et C. Ergo fiet gd Xy = 2d adgan d x dy Amm d Y Py + nmim. t d Bu etc. Quod si jam cystantu seu uam rectamusa in al e .1 ut sin d sra posilo n et et (sit A - dq maman, eex ciet (2 d y = i Sady 4- sat eqe dy. nari pntr p n. mu ntr puv dn dy et C 1.2.3 vel se agu = = ( Py - 2 suque dy + nne sum dya nntinte snt ay etc Unde si sit n=1 fit sudq = B peque dey - (2dy + PZd y= s2d y etc unde si du sit contan et summa ipsorum Z, ut 52. Z siq ctc ipso actu fiant prodibit series jam ante a obis inventa en Verum quodidur etiam in aequationi mirum quid sit des er a es)- e in dem an lo sunt sumimi differentu, sed non (.m Nam s Y V(= = pm sed p. Accurate loquando solentiae q itaque respondet suum differentia multiplicationi, summa divisioni Sed quid extractioni pepelita divis summae radices sumis e summatio, seu ipsi is xy respondet est numerus imitatum, quilqus sublrarendo m A n, resto sed hoc ad rem nostram applicare difficile o non vero ( ot 3 spono = p Hine si ec et nmp, fiet dr de dX Z ut p de pX est mx Ergo din de dX X = dX. S.d quid d sid X - 4Z din X licebit ne hic novum exgogitare logarithmi X = Z sed quomodo ex dato X inc S X = R si X = Z d Z fiet d e st. s d 2 = 2. Ex quia se, dn Z = anon qu = d Z= aZ C niemus Z2 differentialis genus 2. vix spero.