# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0019 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0019?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 10r, page id DE-611-HS-958803:0019 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=19 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000019.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sumtis itaque integralibus per partes duabus linelis intercluras provenit int. dx = X int. xlxde = L XxlX - axX Eat. pal dx = f x1 -= ap (7 + aap int. XL dx = pElX - Z as (p + 3.2 auxlp - 3.2 . 4. 4. 4. . 4 12x4 ru int f lap = F. Ep L = ap E + Q. aux Es - 9.32 a x x + (. 5. 5 a 5. 5. 5. 5 Multiplicalis his e integralibiis per correspondentes terminos lujus seriei bi a 1 ab 1 12 3 a bb 12 1 4263 x et positis seriebut quae sunt verti- cales Lorizontalibur proveniet int. fde seu spatium CFs11 X3(∞ 1. 2. 3 aab X3IX 1. 3.3ab + XYLX3 X5lx4 12. 2. 4a bb 1. 2. 3. 4. 5a Ib3 X1(C) 1. 2.3. 5. 5 a2 L3 XIX 1. 2. 5. 5. 5 aab X 1. 5.5.5: 5ab3 ex ∞ ex ex 5. 5. 5. 5.5b3 Hinc si F = b = 1, erit lx =0, proinde quaque lX, 1X, ( x = 0. spalium autem CFHI degenerabit in CFGA, quod itaque eoanescent bui singulit serverut ter- nis exceptis primis erit = 1- + - . + - ix. modus hic quodraturas determinand. per serie intonitas non solum succedit in curois percurrentbus, sed non nunquanin aciis quoque adhiberi potet HI. Qccaritur subtangeat curvae c = y. Sol. flc = ly, ledx = aly = adque, yledx = adis orgoyle. a:: dy. de:: y.s id eoque s== conrtanti; quod indicat iprat cuvvam qlin sitam este Cogarithmi cam, et viceversa cogarithta eam esse culvam perorrente. III. Detertcihanda est subtangens curva X =; sol sumatur utriurque diffecentia le et habebitur X’ix + Exd = leds, vel (ob cl = ∞ (5) de+ lxde ledys aut ad +xd= lecly; ideoque a + lf. lc:: dy. ds :: 7. s ergo s= a +7 facile ita invenitur: quoniam yle = XlX, erit y = 2F, et yd = Xa= alxde + L ppallX) - L apat ideaque integr. yds = L ( - = axx c Methodus hac applicari etiam potest ad curvas percurrentes quarum aequa tiones pluribus quam duobus terminis condant qualis ett haec f +X = X +y sumlis enim separatim differentialibus cujurque tertini per modum generalem es hibitum, prodibit aequatio differentialis, in qua si fiat ut suma terminorum cum de ad sunam terminorum cum dus multiplicatorum ita y ad s, habebitur valor subtangentis quaesita: D iff. = de + X 1fc (7 - 1 Ilxdo 1 -1 yxls1x + ay _= X Olpdz +dy, ideoque S a acti n ayt quae quantum vis composita ope logarithmicae conctrum potent, quia quaevis quantitas percurrens separatim sumta per illum constrim poten. Eadem hac metlodut eliam locum Pabet in curois percurrentibus altioii gene ris, omniaque quae duta sunt deoi peccurrentibus primi generis applicari possunt ad cjurscunque gereris percurrentet. Diutius quam par est, vir Celeberrime, his imoior, qua forsitan jam me Meliur noni: interim meac super hac materia meditationes lecum conunicare volui ut quourque cum Tcis conspirent videas; id unicum adhuc oddere liceat, quod catera qua circa Rujurmodi curvas invenienda redant, ut earum applicatae masima et h no, panita flesiu, caulicae et evoluta aliaque ope calculi percurrentis etiam faci le eppediantum bX + FX(Y e XFlx 1. 2. 4A aad XlF 1. 4. 4. 4 abb 1.3.36 4. 4. 1. 46 qlcadratura