# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0047 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0047?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 24r, page id DE-611-HS-958803:0047 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=47 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000047.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.77 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sus inter potentraum indices seu logaritEmos, et nestros differertiatum quusi Locariohinos reperitu, qui etiam ad poly adrara parte una su mpnalionu mkaxtus etsa int e e suecedere a d XXy. Namusi Sugceditor extractio hubedet seu (Xaque = LaX 2 .367 + 3 CX 4 ummatio et s 1 posito n significare minimam valorem V 1 Hanm igoea sed quaeruntur coefficientes a, b, c. id puto. varum imieu ponens tentari posse petemns anto per unicam literam incogutam quaesitam e, unamque datam u fiat ergo adn 7) 10C+1a, ba 2olet 2 eate =20eC +2Ca + 22a4 C= 30C +31Ca+32+ et ita porro, ubi numeros 10, V1, 20,4) hubeo loco literarum 10 etc. ad praeterea explico X, facieni C 17 X= y+ r, cujus rationem postea dicam. Expli caudo jam aeq.5 per 6, om 18, 9 etc. et per aeq. et didinando secundum Y. Habebo aequ. 11. cujus forma est +. V +. V ere 2 1)a M. Hanc jam opertet differentiare, sed ita sola litera e in ipsa consideretur ut differentiabilis, a ita habetur aequatiodva 12. in qua subla est m. sed porteret etiam in ea tolliy quod fiet divellendi ipsam in ut aequaliores destructitias quot sunt terminu, quae omnes cum sint secuniam unam in cognitam e debent coincidere inter se id est arbitrariae 10, 11, 20, etc. ita explicando sunt ut quaevis harumaequationum dividi possit per daadem aequationem finitam, valorem ipsius 1 ata ad sevem infini- C exribentem suoivento tam pro curva quaesita perventum eret sed praestaret si temper talia problema possent rreduci ad aequationes differentiales. Caelerm nisi explicuissem X per ver vel simile, non licuisset rostituere divulsionem, quia nunneri ipsius . equationis S non fuisent ingressi calculum t