# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0084 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0084?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 41v, page id DE-611-HS-958803:0084 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=84 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000084.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. i intelligitur posse nos luto ad hibere gravium aestimationem ad notum ad aestimandam potentiam. Sunt autem gravia peraest autem gravitatis consideratio pulchre apta ad teanc aestimationem, quia in homo geneas partes commodissime dividi potest. Namm manifestum est, ee tripta ese elevare libram ad duos pedes duplam potentiam requirere ut qua elevat libram ad unum pedem. Nam A finge pertham L globum ona pondem B consumere potentiam suam incurrendo in duas perticas et n. utique dupla cerit ejus potentia ejus quam habe sed C incurrendo i tantum si unam A; utique dupla erit potentia ipsius B, at potentia ipsius C cur tantum simpla. Hinc patet potentiam ipsius B quae elevat libram ad duus libras L et M, ad altitudinem unius pedis (si (L ponamus pedali psim atituvine esse super horizontem LM) esse duplam potentiae Cipsius C quae elevat duas lutrus unam libram L ad altitudinem unius pedis. m similiter etiam hinc sequitur potentiam potentiam quae elevat libram duos pedes esse duplam potentiae quae elevat libram ad unum ncursu in normamd am finge B, corpore drave L elevat per potentiam ipsius B ope perbicae norme si, trudi in (L) ipsi normae , facili quadam connexione seu maclinatione, ut ejus ope rursus tantundem elevetur, ubi B, in trexit; patet B non minus integram suam itut enim refert, sive (L) sive M, ad pedem elevet cum a norma ipsius machinationisve resistentia abstrahatur. Itaque potentia ipsius B st poro consumitur e in elevationem ipsius Librae ad pedes. Duosu Unde sequitur eti ejus dem potentiae esse elevare libiam ad duos pedes, elevare libiam as lioras ad pedem unum. jam veniamus ad Elastra, seu ad um Elasticum, vides jam facile quo tendam, nempe finge LA, M 2 eer esse elastra aequalia et similia eodem modo tendenda procursu mobilis B. utique astimalimus ili (ex principio aesti mandi nostro) peotentiam ipsius B estimabimus numero tatium glastrorum aequaliter tendendorum, totam ejus potentiam in hoc unum consumentium. V pono autem ejusdem potentiae esse Elastrum aliquod tendere et grave quoddam Holcore ad altitudinem ex qua cadens id ipsum Elastrum sic tendere possit sive jusdem esse potentiae Elastrum aliquod mediate vel immediate ad deter unatum tensionis gradum perdulere. Ex principio nostro, quod Effectus integer uae cagae aequipolleat, seu quod aequipollentia sint quae idem possunt. Hinc necesse est, ut pro Elastris substitui possint pondera, aut vice versa jam consequens est Itaque ut nunc ad id veniamus, de quo proxime inter agebatur, necesse est corpus B habens celeritatem ut 2, quadruplo potest quatuor Nam si corpus D potest attollere unam libram ad altitu– nemu pedis potentiam scilicet suam consumendo; poterit corpus B attollere duplae celeritatis, attollere unam libram ad quatuor pedes, vel qu quatuor lioras ad unum pedem, vel quatuor libras ad unem unum pedem s er ut utrumque una locutione complectar, poterit quater attoller unam libram ad Lunam pedem; ades adite quam vim suam consumat vel quod idem est, si unum elastrum possit intendi lapsus librae ex pede, patet teritate simpfl unu mmd semper sibi respo ratiocinatiqs ex lestu i vero non procederent hae ratiocinationes et alia proportio virium inter uones sempetu eepondem duo corpora ratae celeritatis riretur consumendo sa in Elastris, quam un ponditeus intendendis, quam im ponderibus attollendis, aut in motibus impr nondis, sequ caderet tota scientia dynamica, seu impossibile esse vires aestimare ianum imo potentia non esset quantitas certa sed quiddam vagumuse ne vides lapsi sunt Cartesiani, e et alis inprimis R. P. Malebranchius, cum credi– derunt, beges motuum esse in divinae voluntatis arbitrio et absurdum. rra lup e altius penetrat in medium talibus Elastris aequabiliter disse- etiam praesidia vitae petunt, inter vulgares notitias minatis instructum, quam corpus d. habens celeritatem ut 1. Nam corpus qaequa consequens est B celeritate dupla posse quatuor; uteu quale C ido quam sa