# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0140 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0140?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 69v, page id DE-611-HS-958803:0140 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 67r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=140 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000140.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. apparverit, nanctor ex paibes Reguis. ato tratro ei tungaam stis mi raberis. Cum primiam ejuo soltionem curdae irochiona qa m. lunio 1694 incerta ert. ibidem prata expritationem reperkea (hetriebam enim antrade suibleate quicquam Liptiam tipet) non Rego, ocononem illa dedit mih, sieti et haud dubie rebi, quaerendi aliam conetruetionem naturalioren et quae peragchetur ope recliticati onis curva algebroicae, non autem transcend ea lis illim frateran, qua ipra conclunta difficillima erat et supponabat cquadratum spatum: quid multum meditor, calculo, in menlea revoco quae olia super hacma teria mihi obveniebant, uno verto intra uniui lorae spatium plenariam solutionem invenio et plur quam antea specatem, nam non solut de desi modum contluendi crochionum per extentionem curva algebraica, sed ipiam etiam esss elasticat ad extentionem olliptica et ejuidem cucoa algebraicae reduxir quod trater non niti per operosam quad raturam se cerat. ab eo momento conclitui novam hanc solutionem in artis publi care, sed quid acidit? aperie mens inventa curdam amino significant ipsi me reperiste solutionem curvarum Etochronne et elarticae mediante estentione comunis cueoae algebraicae; amicur iste paulo part fratem en aedibus sune conveniens, eidem omnia innocenter refert, qua super hinc re dixeram: frater his vixcito satis perceptis, le de problenati de novo sibin applicat et tandem genuinam solutionem eruit; Dum egoomnium horum egnarus solutionem meam lente scriplis mandabam, dum scriptat affini meo qui iter meditabatur in Germaciam et pumum ad nundinas framcosurteat et per tres septomana ibi comorandum proficiscebatur fradebat Liptiam deptortandam, frater ut callide me pravetiret; geantum poruit fert ravit et novam solotionem per curtorem sublo cum Liptiata micit: Hinc. quid merum fraternut schediosma quod tar dius Basilea emistum, cilius sipriam appulit, meum vero cilius probertum fardins pervenit. Certe L Dn. Mhenikeins vellet horun recordari, et in literas nostras inguirere, videret mer literat veludiores este, meuqe poin verbic facile fidem haberet. Sed plolipum nomii foret et ubi motertam si omnes sechaas, onnia artificiola vellem recentere, quibus utilur adno- cendum mihi meaq famae bides que salit, nihil a Mmordaci suo dente intartum relingnere quodia mecartucm et editum; Nupe ave nune illud ipri non placet, diit mean methodet conttuendi aequationes differentialet sine separatione indeterminalacum. nihil valere et nullius uis esce, nhilquibi me habere, quod non auter a Te fuerit practilum; ac s nihil sit advi quod ile ortendi omnes encons etian trapscendentes qua erdem agnationindisse rentiali salistaciunt habere certa quadam punita ut fleput controios qucae sem per puat in curva acgebrartae. Ne guidem eonocua mec snite univer.