# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0160 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0160?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 79v, page id DE-611-HS-958803:0160 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 80r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=160 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000160.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine # Lines: 86 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Quae nam sint illae incongruitates fateor me non videre. Quod si adhuc objectionem illam in mente habes, quae Tibi negotium facessierat. Ego ut ita velim optarem ut eam distinctius proponas, et velut in forma. Sane cum nuper reciprocatis cum dimino papino literis objectionem ipsius in formam redegi redegissem deseruit eam ipse, et aliam novam jam fabri– cavit, cui nunc satis facio; Et pero cum Et ex quo Speroque hac disputandi forma inter illum et me confinuata contro- versiam terminatum iri, neque enim alter ab altero se non intelligi Spero et de ictus quantitate me Tibi ls alias amplias queritur satisfacturum. de pardiesio optime judicas. Ejus de Motuum regulis dissertatio non magni momenti esti bere quide in vidit aliquid uniform = Catelanus et alii imona hanc quidem. quod actio idem facio difficultatem de incursu obliquo, sed non resolvit. Meu demon statio suptit a priori utitur aliqua suppositione, quam et ipsam ricorase demonstrari posse a re esset qui conficio pro nostra virium aestimatione, nititur aliqua suppo– sitione. Nempe Actionem fectentis duplumue tempore simplo esse duplam facientis actionis ejus quae facit du- plum tempore dulo. seu Actionem quae facit qud lum tempore simplo esse duplam actionis facientis breviori tempore sit major; a quo esset incipi- endum V erum hoc admisso, utique eo ipso A ut B interpositum fuerat Idem, idem uniformiter tempore duplo. Hanc suppositionem concessere concedere debent ii eum quibus disputaveram qui falso sibi persuaserant negligi a me temporis aestima tionem, quae a nemine melius adhibetur quam à me Caeterum haec nondum video quomodo a priori inveni modum a priori un hanc propositionem demonstrandi ad per intpr A et C, aliud dicinequit erat facere duplum tempore simplo facere duplum viam congruentia . Verum eo ipso quod nulla datur amplius resolutio, seu quod nihil medium interponi potest inter A stio quie. far et B non test aliud dici A est major quam actio B et quidem p crescat actio manente effectu et tempore decrescente. ratio autem seem itaque ex eo ipso impore duplo, et facere simulum tempore se itaque actio ter judi- operae tamen pretium est ut objectio tua, quam alicui occurrere posse optime notas, resolvatur, quo facto novane major tred opitur lux accendetur, appa- rebitque discrimen inter potentiam qudd nihil ult quod nullum est pridicisium i cundi, sequitur actiones esse reciproce ut tempora. Ubicunque nulla reperiri potest ratio proportionis, compositae, necesse est simplicem locum habere= Objectio illa non difficulter resol vitur: A tempore simplo idem facit, quod B tempore duplo. Ergo A est duplo velocius quam B. Ergo. potensia ipsius. A est quadrupla potentiae ipsius B. H Potentia ejus quadrupla est (hoc ipsum enim demonstravimus ex hoc ipso noitro) sed Actar est Respondeo concedendo totum aigu tantum dupla. Actio est factum ex tempore in poten et actionem. objectio ita habet: mentums: potentiam ese quadrupam et lampn actionem tantum oupiam; quod paradoxum ita i Assio est in ratione composita potentia per quae exercetur, et temporis in quo exercetur potentia nempe quadrupla, dimidio tantum tempore exercita simplo tempore exercita dat actionem duplam; ejus quam dat. Actio ipsius B potentia ipsius B dupta simpla excerlita tempore duplo. Num potentia 4 A in tempus 1 in F tempus dat actionem 4. Et poten tea) in tempus 2 dat actio nom L. Nam ipsius A potentia a in sempus 1. dat actionem 4 et ipsius B potentia et 1. in tempus et quadruplam ejus quam dat Actio potentia ipsios C simpla exercita tempore simplo scilicet Nempe in A potentia 4, tempus 1. dat actionam 4. in B potentia 1. tempus. 2 dat actionem 2. In C potentia 1. tempus 1. dat actionem actionem 1. vides quam haec pulchrae quadrent, et quam parum distinctae notiones, de potentia actione et similibus vulgo habeantur Etiamsi non consturetur potentiam isse Mulli jam complures jam anni sunt quod haec explicui in dissertatione conscripta in itinere Italico et Florentiae apud amicum relicta, qui editionem a se receperat. Sed rgo postea in mora fui, dum saspendi plura subnata sunt, quae adjun gere volebam volu me adjuncturum scripsi, nec dum tamen praestiti Qveu astionesut eslentates esse ostendo: dimpe