# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0168 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0168?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 83v, page id DE-611-HS-958803:0168 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 85r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=168 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000168.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Quomodcmque inter se et respectu p perpendicularis sita sint duo puncta A et B, modo unum alteri perpendiculaniter non immineat, potest inveniri punctum d tale ut faciluis seucitiui perveniatur ab A ad B per per d, quam recto itinere. quia et, si data sit horizontalis DE, in eodem plano verticalicum punctis A, et B interquae jacet, inveniri in ea potest punctum Btale, ut via AdB sit omnium possibiltum facillima seu promtissima Nempe Tempus fier AC sit t, et tempus per AE est ad tempas per AC, ut VAE ad YAC. Ergo tempus per AE est t erC Ls ( + ((AE: AC) et tempus per Ad est ad tempus per AE, ut Ad ad AE. Ergo tempus per Ad erit + V(AE: AC) Ad: AE. S quaeramus jam ad tempus der DB. Quod est ad tempus per d dF vel EC ut DB ad EC. tempus autem per EC est tempus per AC, demto tempore per AE, seu t, 1- VEAE: AC). Ergo tempus 56 Ergo tempus per AdB est per DB est t, 1- s(AE: AC); dB: EC seu tempusl per Ad 1 + temp per DB se EAE: AC) Ad: AE + (1 - sE: AC)) dB: EC quod sit = m seu omnium possibilium sui genens minima. ut ergo inveniatur D, differentietur haec aequatio et fiet dAd. AE: AC) 1 AE O 4 (1. A. AC) pro compendio prius AE: AC) vocetur r, et sAat, 1- S(AE: AC) vocetur n, et fiet L Y Ad: AE, + n dB: EC = m Unde differentiando fit D d Ad. r: AE + dDB. n: EC = 0. jam est jam Ad = s LAE + Ed Ergo dAd = E d5d. Ed: Ad et similiter DB = HEC LFB = SECt + CB2 - 2CB. Ed + Ed2 ergo d DB = dEd. BFB: dB. Ergo exaeq. differentiata, fit rCD AEAd) = n. FB. DB rEdvAd Y. Ed: AD. AE = n FB:, dB. EC. Est autem Y ad n ut tempus per AE ad tempus per EC Ergo tempus per Ad (seu _t, r AdeAC) est ad tempus per DB Fop. EC. 5d - a Ad. AE. TB (Seund l, ndB. est autem Y ad n, ut tempus seu WdAE: AC) ad t,1 - Y(AE: AC) seu =(ED: AC): (n FB. s templls per AE ad tempus per EC. Ergo Ed seu ex ad FB C = er EB. AE): P P. EC J Aritu = (C Ine AC- saC,) (A fitudinem, (Ed seu CF, et FB unt C n ei atrote composita ex descensuum verticalium, seu progressuum altitudinis (AE, EC) et ceecti et se sinea linearum descensus oblinui, progresuum descensus obliqui ( (Ad, DB) n airestis, et temporum descensus verticalis progressuum temporis verticalis, (rin) oca a cressionum Tempora verticalia Voco quibus altitudines percurrerentur porro seu descensus verticales peragerentur, AE nempe per spatia AE, EC. periprcis recipocis. Y AD. ED:, ADE. AE = n FB n DB. FB:, dBEC seu tempus per Ad. in Ed: AB = tem- pas per dB. In FB: d. Ergo tempora progessis latera facillimi descensus AD, sunt in ratione reciroca subduplicata composita ex rationibus temporum porro tempum in quibus fit descensuset progressucem latibudinis Y ad n seu tesep tempus per AE ad tempus per EC sunt est ut in subdudlicata ratione temparis altitudinum AE et EC. Ergo seu r: n = s A. ergo fiet HAE. Ed. AD. AE = tEC. FB., dB EC. s seu ADHAE. Ed = DBNEC: FB porro seu latera facillimi descensas sunt in natio (AD, DB) sunt in ratione composita ex progressuum latitudinis simplice directa, (ED, B) et progosuum altitudinis seu descensuum verticalium reciproca duplicata ( 1C1: YAE, 1: fEC, matur alia recta horizontalis infra CB, ut GL, et in ea sumatur punctum L, et quaera cadente inter Ed et GL punctum B tale ut sit via per dBL omnium possibilius abebit locum idem therremn. ponamus autem L sic assumi ut B (it illud ipsum punctum datum paulo ante positum. Eodemque modo, ut ex dato B invenimus punctum Lin horchoritali GL, ie ex puncto L Inveniamus tur in recta horizontali punstum B, inferiore adme horit ontali Mp. itaque via facullima birectiliata exA per Eda d ad L faullima B erit AdB, et isto autem aliqua via et ex B per GL ad P erit BLB, et ita por I per horisontales Ed, CB angulis peie contentas, esse omnium possibiium ffacillimas Aad B, angulis suis incidets tui datas horizontales incidat trites triredilinea faullima trirectilinga AdBL ab Lerit dBF pectarum viae incidentes patet et biredilineas tritectui e BL, necesse est viam AdB esse viarum ab A ad B facillimam, nam si detur faciur AZB, exit. A~B + BL eo dper CB. Cabilior quam via p AQB cumvia peA BL facilior quam via ADB cum via BL, id est quam vta, ADBL. contra ex hyp. via facillima hypothesim. Et simili argumento res probabitur de trilineis in quadrilineo; et generaliter si via tota sit sun ulmpe AdB, et dBL. Nam generis facillima triam, partium viae sui generis facllimae erunt, verb. gr. bilineae, et hiline in quadrilinea contentae AD: DB = rEC. Ed :, AAE. FBY B H Hinesi Ad, 1B, D, Bes ad pleitmge triam, seu onem sola into ed hoc nunc omis suffici tale thecrema, quod