# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0258
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0258?run=74
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folio 128v, page id DE-611-HS-958803:0258
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 129r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=258
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000258.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quidem
alias.
non bene dicitur absolute admittendum est,
cum a
excusari non potest, (cum alioqui etiam rectae quarum concursu
for determinantur centra circulorum osculantium, non pro
sed
concurrentibus parallelis haberi daberent). Idque hoc luo nisi forte
sed ae sed tuntam ita, ut intelligamus
hic hoc velit autor differentiam inter angulos ABC, et ACL (producta
BC usque ad BCL) esse infinite parvam, seu angulis ipsis differentibus
ad rem faciat; un
in aecomparabilem, quod verum est. Sed nescio an re utrum tu
dereorqueut duae propositiones tam limitatae et lubricae in progressu recte
Vista
adhibeantur.  Ego talibus progosi, cum videam postea adhiberi
differentias secandi gradus intervenire. Imprimis autem
.
non video quid hoc ad rem faciat quod in propositione sua sibi
quaerendum sit sumit, ut scilicet AE a BH sii omnium possibiluum
minium seu ut temnns per Ad rectam assignabilem ex primo puncto
a quo A ednctum, et rectum BD inassignabilem ad punctum  ad quod B
pre ductam, sit minimum, neque onicus id quaeriturque ni quaentur enim
ut temna per curva ATD,  et prodactionem ejus in assignabilemu DB sit mini
mum  non et per  Ad Cordum curo  et per dB. cum dende qualis
linea frustru quaeritur. Assumitur reinde a in recta
 aliud punctum
(C) infinite vicinum priori,  junctaque A(C) ipsa FD  (normales
et ipse BCinL
ACC) occurrat in (d). 
cdcttr recta qL. secans ipsam  ipt et AC im E
in C  ad AB) poducentur dum ipsi
quo facte asseritur differentiam inter AD et AID) esse infuities
Deinde bne
s. AB comparetur, haec assertio
probunda eria, sed vider tamen veram esse, quia angulus ad F
infinite parvam
p
Lim. postius adrem non facitir
supponitur rectus, et ido angulius ADF a recto inassignabiliter differt
de
unque
cum etiam BH sit dimidia ipoiused (ob BGdimidiam FF) contede
non
diff. BH aequari dimidiae difs. BD.. Et qus
producitur. ut
Aod poectis
autor ait du sauatr d His praeparatis contendit du
salvator praestandam esse, ut AE+ BH sit omnium
possibilicun minima, seu d. AE + d BH = 0 adeoque dAE aequa-
bitur ipsi dBH, seu dimid. dBD aequabitur ipsi dAE. Invenit
mposus autem d AE, seu (C) 5 dum exE non malier dt ad AE educites
Es couurrentem ipsi AE (productae) in 5. Et qua triangula e A(C), et
et LFG sunt similia. Et rurius Triangula DRI, BFD hinc fit (CS: R:
e
6
PB
porman
in catu mirrii, erit F in Bd = LF in Fd itaque si dato
crumptiam est
pesse haberi pro
paraltula ipsi (0, adio
BH pra diaidia BF
pia enim angula
eF est infinite paevus
et per hanc
H
B.operae protium
itet figuras ita
ducum
et notis designare
ut distinubi poss
intinite pava et
infinta, infinipe
parvae etc ab or
nariis.