# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0260 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0260?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 129v, page id DE-611-HS-958803:0260 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 128r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=260 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000260.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine # Lines: 49 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in i figura, non respondet calculo minimaruu srm nostro huic instituto, nisi fiat D) infinities minimamm neu respondet calculo Lila non obtineretur scopus nisi ponatur D (D) infinitie infinite parva, sed hoc contra scopum foret nam duo puncta D assumenda u e inio etiaut antis distantia intervallo primi gradus assumenda invicem remota sunt, ut ex illis eligatur aptissimum Nec mirum est. c modo non precedere methodum cum formula differentianda ABY AE + HB sit hybrida constans 3 e pro minima sit hybrida, conctam ubi parva componuntur magnis Infinitelima ordinariis, contra usum calculi differentialis. Siminter simulis defectus est i sultertiu triangulu E s(E), nam cum hoc triangulum sit auter. ipsi LFG simile, idque sit c et hujus latera sint comparabilia, etiam lius emot, ergo cum E(E) sit primi gradus, etiam Es oportet esse pmini gradus. Ergo seu Ergo (E)5 differentia primigradus e quantita tisque orgnariae aequanda est ipsi A+ (H) seu R(D) differentiae quantitati secundi gradus, quod est absurue d. Subest etiam alias incommodum, quod alterum punctum D fectus nempe quantitatis infintae parvae, adebs seu ips duo puncta D et D) sumuntur in eadem parti normali nempe in ipsa FD, unde sequeretur non quaeri punctum D aptissimum absolute, sed aptissimum ex iis quae cadunt in ad AB unde sequeretur sed si omnes isti defectus cessarent, sufficit non quaeri B eandem normalem ad C id quod proponitur adeoque problema de quo agitur non offingi. Nam Nerm Quaeritur enim ut curva Ad ATd, una cum sua productione Bd sit m minimo non vero ut chordus ejus eAtem ne per deensu non Bd sit brevissimi descensus, non ut dujus curvae chorda AD, una cum productione curvae, B sit minimi descensus seu cum DB sit a ut solutio praestare suscipiidemque etsi hc omnia recteshaberent enim curva quae sitae proprietas frevissim. mtminum descensus tangentialis reperta fuisset (quod lateor non foret contemnendum, tamen non esset sutisfacientia, et si non ideo tamen haberetur solutio, etsi enim semper obtineri possit sic iis redacta quatio differentialis, non tamen statim resideo ad quadraturas, neque calculus integralis vel summatorius in potestate Dni salvatoris