# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0301 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0301?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 150r, page id DE-611-HS-958803:0301 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 146v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=301 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000301.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. se nunc conipiamur medium non unifortter dentum sed velut per infinitas lamellar horzon laliter interjertas ditinitum, quarum inter Htilia sint repleta materia diaplaco vraritatis certa ralione ac crescentis vel decrescentis; monifertum et, radium quem ut globulum ac consideramus non eonaturum in linea verta, sed in culva quadam (notante id jam etipro Hugenis in eodem travtatur de Lummine, sed iptam curda naturat minime determinante) quae ejus sit naturae ut globulur per illat decuviens celcritate contitue auit à vel ditri- auta proratione graduum raritatis breviscituo tempore perveni at a punto ad phactem; coniat quoque cun sant refractionum in singula punitis sint respective ut raritates medum vel celeri- tates globule, culvaa habera eam proproetatem, ut sinus incli pationem sccarum ad lineam verticalea sint ubiqs en eadem ratione celeritatum. Quibus prahistis nullo negolio perspicitur, cuvam e brachyelochrinam illata iprata este, quam forharet tadius trantieus per medium cupo raritates estent in ratione velocitatum quas gra ve verficaliler daden de acquireret Pive ctitm velocilatat incrementa dependeont a natura medii magirmisve reitentis ut in radio. sideitiahatur a medio et atialio causi accele– ratio eadem tanen lege generari intelligatur, cil en geaviri cum c cutroque et ca cutva breviscimo terpore percurii supponatur, quid velut scominus altera in alterims locua subilitur posiit Sic generaliter solvere licet probema aditrum, quancunqe ita tuamus accelerationis lerem. Ed enim redurtum est ut quaeratur curva fura radii in medio secundum raritates prout libuerit variante. Eto ergo medium FG2 (Fig. l.) terminatum ab horcontale FG in qua punclum radians A, verticalis AD apis curvae data AHE cujus appli– cata Hc determinantrartates medinin altiludinibus AC, vel velo, cilatet radio sela globulo imprnclis M. radius incurvatus ipse qui qua ritur AMB. Vocentur AC, X, Ctt, CM, Y: differentialis Cc, ax; diff.nm, dy; diff. Mm, d2. condans quade ad arbierium asumta, ai Erit acceptâ Nm pro radio, masiaur auqule refractionit seu inclina Lienis curvae ad verticalem, et proinde per eu qua modo diximus ma ent ad Hc in ratione constante, id eit dy. t:: de. a, quod hanc suygerit aequationem actus taz seuaadus a eus res e el aay, qua reduita generatem dabit aguationem differentialem de tat vaan pro curva AMB s si