# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0307 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0307?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 153r, page id DE-611-HS-958803:0307 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 154v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=307 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000307.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e simplosiome et Celeberrime Faulor Honoratosime Phaenar Quas noviscimas successivit Curroiibur recle auesr; Qua no tac de Kieuventuli Consideration bus et ego notaveram; tol tan Larque ineplios ibi continerm (ut dixeratu) Tibi imaginari non pon leras aale quasa illas vidisses; jat vero spectatum admiscus nec ipre risum tener. Rrduculat illat ditiaitione inter 2x m et imx2 quorum illud possibile hoc imposcibile dicit, etiam in exier plis quae Tibi sub cavolcro ad Bn. Menkerium tranimi veram tan quata mirabile quid etia matteri inauditum notavi, sed tamea laudando virum ubique. affectabam enim audata et sactoricata rela tionem harum considerationum quale Da. Meakenins velut à sis excerploribus faclat detideraverat; hesio quo fato auidit, ut ha excerpta nondua acceperit, ut ex ejus novistinis intelligo, si hondum miteris rogo. ut qantocyus hillas, quo suspicionem suam vide al esse vanan, dum es sileatio neo credidit me admonidione sua (ut scilicel cuta Kceuiventitis titius ageren) offerrum fuisa: Inerim mirari salis acqeeo, quod Menkenims scribit, secundas iitas considera tiones ad manue suat tandem pervenise, sed nihil plane ibi deppre hendisse cennuia adeo severa Dighum, Aculorem omn modertia et humanilate amo honnisi honorifice sui nochique meationem faiere et per consequens siti consultius vider ut huic adverzario publico scripto rerpondeam: ut verbo dica Da. Menkenius meam respon sionemSane non es responno, simpliciter enim inventa nea expo no, ubi ad objectiones Kceuventitianas non nini inudenter respondes) actis inverere declinat, idque ut dicit Tuui pracipue caura, se enim hon dubitare, quin meus procedeadi modus ribi sit sume displici– fucurivellem ut Dn. Menkenins meum rchediasma t (si impritere solit) Tibi videndum comunicaret, quo ipre deliberaret an ideo supprimendum esset, quod crascer viri errores rideado et qai iorando aperuerim, abilinim enim ab omnibus inverti vis et convieiis, nullosque admiscmi acerbitates; quanquam in excessen ava peccasiem nisi fate in defertu, etianti omnem acrmoniat in reugatorem illum cumulissem: Qeudnos qront ab illo laudari ponporis et inahibus vertis. sti tanea ne cpria satio vdleadit nitil miaus quaa not nostraque