# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0331 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0331?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 165r, page id DE-611-HS-958803:0331 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 163v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=331 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000331.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine # Lines: 71 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Haec methodus etiam prodesse posset pro inveniendis serrebus n quibus termini inter se certam habeant legem Longo post tempore venit in mentemo aliquid altius posse scilicet hini fortasse veniri ad aquatio num differentialium omnis gradus solutiones nempi, si intervallum BF ponatur infinite parvum, erit DB tanens. ed et pnde proinde proprietas ductum punctorum, erit propretat langciles, es vicssim proprietis cangeortium ad propritatem ductum punctorum reduc potest. Equidem pun cu curo- datur pox prostrietatem langentium detennixaltur, punctum D non est texum.F sed nos pro quobis puncto D, propriam quaerere possumus curvam. B(B). ita ut puncto posito posito fino, in omnibus ejus punctis quibu binis, quibus a recta quaunque per Dtram- seunte socatur, locum habeat praeseas proprietas. Hae igotur Et in puncto quo recta DB est tungens haberetur quaesila proprietas Hinc si rectae omnes B(B) sese tan revent in hiis punctis, ubi proprietas propositat proprietas tangentis concursus earum caeteroquin cocedendo non in epus nihil qurasa concure cu itur recta ex sucesita formaretur. Sed si simpliciter varies punctum, d eodem modo curvae illae fe aut non concurrent inbrse alimd quam eadem curva pro recta promota vestigus suis parattelis sed cum in inquirendo magna sit varietas, prout relatio diversa assumitur in aequ. 3. primum licibit eam sic assumer, ut ura curvae progrota vestigrase secent in puncto tac tungentiali quod si hoc impossibile sit, ut erit eo in casu, quo curra initio proposita debet esse transcendens, tunc curvae divense infinitae concursuo pro posistam desiteratam formantes non debent esse una eademus promota, seu non debent esse ejusdem legis ex aequ. 3, sed legis variantis, ut si aepro Una t curva esset. A = m, juo alia m proalia m et generaliter pro varius m, ita quidem ut ipsa e dependeat ab AD ita nempe ut curvae semper se secent in punctis quaesitis ed in hoc obtinendo est maxima dificultas lut lex variabilis semper facat curvas variantes se tangere in pruncto lactus. Nondum inc apparet quod quomodo curra quae sita duci possit per punctum datum. sed s pute optime fiat h= m talis, ut promota carva inde nata sca vestigra semper Aa sic fiat uh = m sic ut sitque e talis relationis ad Ad, seu relitionem Ipsius Ad ad constantem, ut hoc modo variando curvas duae proximae accurunt in puncto quasito tangentiali. sed vereor utres praecedat: quia mnt ipsa e incognita opus habebit res succederet, sed si possemus problemata ducrum punctorum sic selvere ut quaeratur ura a to lns differeutra afo in qua duo puncta quaevis per datati distantia habeant proprietatem quaesitam hoc non pulo in illis enim curvis contineretur et asus quo ipsa B(B) foret infinite parva qua caso foret B et H distantia B (B) esset duta, utique uno puncto assumto haberetur positione et da carva, habeae haberetur deteminata Nempe si Fingamus ergo curvam qua lemcuaq urvaum carv qut isto concursu formatam, sec finganus dari rectam B(B) et calculuur problema laagentium ecta B(B), ergo et harum rectar, omnium concursus seu focus. itaque credo etiam huc rescerendu ut curvam quaramus pro uno puncto fixo D, ut quaeca qut proprietas inveniat Jastituamus quosi ex polo d, etsi is variet efsi B (B) non sit dula, sed quaecunque inde videbimus an in casu quo sit scmper eadem efficere possit, ut lurvae illae se secolat. et habebitur curva quaesita, ut B(A) sit data sed res actu ips seulanda A V y. si in D(B) debeate ix Hoc casu si punctum fixsum habebitur Credo sulutio Melhudo ista a ine inventa sed si B(B) constans ectanus AF B debebit aequari constanti datae + B(, Nota si Et aequatione assumtu h = m, et hinc determinando unam curvam resa non pulo carvam determinari facile posse in ea curva nulla, alia occurrire parameter variabilis quam e, habetur desidera. tum nam e e simul esse ipsa AD. vel ex ea dari, ita non datur nisi una ariabilis ex e, vel AD. uule sequitur et aceo evanesceret de verum quia nondum constat quaetam sit relatio, hinc revera duae sunt incognitae, nam exeventu quidsi forma aequationis - h = c2c elig posset. sic ut evanesceret e, et tantur restaret de, et aliu tab praestari per bonum foret deruum calculi psa e est determinanda