# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0352 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0352?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 175v, page id DE-611-HS-958803:0352 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 174r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=352 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000352.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sed suun Mihi ingenium latis luperq perspectum est, atque ideo non dubitari quin joco ad fucrit, quod allegaveris circulum: diis c. a B Tubes me contiderare, an constructio mea qua in praecedentibus meis feci s 2 4K PL= a3, ideoque PK = FL = a, id est annon hurva mea KIL sit cir culus, cajus centrum P; et sio annon incidamus in eam curvans quam Eecuso; sed pace sua ipse videris rem non satis conside 2PL La3; neque pro hoc idem calculus prodit. Sed etiam nula ambiguitas nadicum hic adest, quia non promiscue contideravi quadratum alterutrias segmenti seve m joris sive minoris, sed sumsi contueto segmenti seu radicis majoris quadratum, quod minus multiplicavi per segmentum seu nadicem minorem. Hinc longe alia curva prodiret 2P I = a3, quae tamen nihilominus satisfaceret. Verum quid si assumeretur Pk. C opus est verbis, si contrarium ejus quod putas res ipsa probat. Constructio mea erat talis: assumta curva quacunque A F, cujus applicata D F vocetur, Y. fiat alia AC, cujus applicata De seu qn sit = a6416) a 3YV dico, si sumatur PL= radici majori et PK = radici minori hujus aequationis yy -9y + YY = 0, curvan KIL fore quaesitam; de veritate hujus constructionis non dubitas, quia in precedentibus viditti rationem, sed urges K9L esse circulum cujus centrum P; quid si autem osque tendam PK et PL juxta constructionem meain esse variabiles: nunquid sen tentiam mutabis? Radices dicta equationis sunt y = =g -V qqor et y- 29+ V urr; substitue valorem assignatum ipsius q et habetis 4 seu P X- Y4 a 3 et y seu PL = quarum utraque variabilis eftnisi ponas v constantem id est A Freclam et paradelam ipsi AD, quo solo casu KJL esset circulus cujus P cen- 12 P R. FL seu Y8 a3 s FL ab v4 = a constanti; non autem S a3. Sublata ia dificultate, jam alia se proditi videlur enim (cum PK, PL prodeant an quantitatibus rationalibus puncta L et K non este in eadem curva, sed in duatus diversae nature; si hoc est erit methodus Neutoniana fallax, et Tua quoque laborabit, quia eodem funda mento nituntur. bale et am Thoninga d. 15 Majibusque Ampl. 3. Obseroant scimum ernoulle 1