# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0396 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0396?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 197v, page id DE-611-HS-958803:0396 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 200r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=396 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000396.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. animi ostendere, cet quotres non statim omnia videa dicere ad mentem luam, aut in haec me possum immergere. Neque adeo regeigenlia statim vel inconsiderantia vel negrectus est objicienda. Me quidem hic stustus secessisse tuae detia rer y ideo non movet, qui scio ginit eum benerolentrae minus vel mirarentur, ve alio alii tamen delicatiores haecagriu res ipsae inter decentius absinti et dici aperperent, Maesertim cum maesis cepedeit aut sutrento amicos possent simue et vere, simul et gra a o Me semper Calis Inter ea dum fallor non posse attentionis adhibere, non ideo tamen profiteor me ad riberem ideo statim rem Assecuturum esse. Non dubito quiqu aliquod simpulams artifici. incide Tibijusciderit, neque Cgnegit a me memini contemni, et si mentem cuam non satis perceperi Magnam calculus differentiatis imperfectionem pabitur satis analytices quod e ope non semper solvi possunt solvi pioolemata sit aequuta axrat calculo non possumus debere valorem ipsius X cebere; possuum tanem quidem determinata, ut si quidem constructione sodvere problema, nemne velsimilis; u concursu duarum curvarum sed si plures incognitae sint involutae tati calculo, n tunc non nec etiam semper commide Interdum autem fit ut ad reum possumuse eas seuper calculo tollere aliunde terveniamus peculiari arte quam problema subministrat ad constructionem venire et tale quid in buos fieri puto quando descrbenda est synchiona quae redam datam tungat. videris tamen sabindicare nam methodum Est in carculo differentiali quaedam imperfectio, quod non semper ejus ope valaeres colo satis analytiae tractari possunt incognitae Exempli causa s si sit aequatio ita ut a Sdx n+62+ sumatur pro constante n uma aequatione; et X constant proinconstante in prima aequatione den et du Ix +Cy = n in altera contra; utique ope harum duarum aequationum determinantus ambae incognitae, sed tamen non facile possunt actu ipso ex hiberi interdum tamen saltem, determinari, possunt inter sectione adsit. Irliciueque musias n sit si scilicet duarum curvarum summatorio inclusio. ut se Xx = Marest t mutua sub vincuto L e dy sat cy y (dx Sa +bX=m ita eum duae