# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0403
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0403?run=74
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folio 201r, page id DE-611-HS-958803:0403
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 202v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=403
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000403.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

oraas ruas accepi rerte schedutam inclusan ad Dn Bella
valla pocidionite curao: Ha epiHolam ea jam dim ipe saa
imasserit renin interia fucha meluis ne quad ame dulum sit peu
qad pareat quari vibitium ruum ingerer voluerit, nom contia
rcum depi, mescilcet je nojase ut belis agere hocumudi
in en fenem me tibi sa mnisisce mees solutiones, quos suo tempore
publicare possit et scalentiam ferre; reguum itaque esse ut pariter tiater
praemuo apud judicea deponat.
ob
Miror quod dicis mefuisse indignatum vel verbu duvoribus inpotie
liat niti oclendisce, quando non minus placuda quam caniide meatea meat
exsrimere Fvolim. Eo sum animo ut scribam quod seatio, et tunc Ga
naorum candorem ribi magis plocere putabatu quam Gallorum civilita
tam (ut pluritaum meric cot plitearia furatem) quam mini obliganter
convendare dederis. Agnoro lubens, in meis ad re lileris de His parum
s
adaili deberea ut aterer verbis officio sioribus qua dignitat tuae condes
sirent: al tandati a se spero aqu’latem animi, ut non puten de adeo
offendi si sa piscitne comcinaitatii regulas non salis obtervavero; nort
me intus et in cale, quid ergo opus ut perpetuo privatim repetata quod
semel ieterumque’à me audisti? ut in siagulis meis literis qlos prae
nemo legit teclisicer quantum re  suipiciam et colam. Hoc
publia potcus faciendum puto, quod nn fallor jam sapa sopius feri, et n
perrine adhuc in epittolâ ad Dn. Bellavallium abi videbis quam esprestio
nem adhibuerim ad tertandum quanta apud me sit rui exidtimatio.
caterm si cerius quam par est scriptisce vistis sun possem allegare
hioe factum este itudio augendi utriurque nomum atteationem. item ad moniti
cincula illom non esse profectam ab indignatione sed ab amico anino
id quod tnito non semel tantum nesponditi, cum conguorere de terminis
salic arbis guibus in nonaulles nuis literis exprobrabat mih fertinalio
rer ijudicando, uidem fere formulis ulent a quibus me jum abrtirere ju
; noli lomen putare, men ribi reddere voluisce tationem, suo inter nos
depratatat, non catiau pa ti aes uatu ceaseo quod det non carssarta qu
or Amplistime atque
Celeberr: me
auior Honorati