# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0409
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0409?run=74
# Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh.
# Folio 204r, page id DE-611-HS-958803:0409
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=409
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000409.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a et in eo pars b, sic, ut non quidem totum b sed
tamen aliqua pars nec etiam aliqua determinata ipsius b
pars C semper maneat in a (eo enim casu recideremus
in gradum tertium casum priorem) sed int aliqua tamen pars ipsius b indefi
forte
nita X maneat in a  licet semper imminuenda
vel ut distinctius loquamur, quaeri potest an dentur
in a duae partes  e b et
sic ut semper ipsius
 b aliqua pars X et ipsius p aliqua pars
a
maeat utrasa
D nunquam nisi intra certos limites quos per ipsum a
definimus A inter se recedant, Quanquam fortus
a se invicem
rursus distingui possit, an limites per ab definiti sint certae
magnitudinis, si ponatur a ipsum eam magnitudinem
si
Nertis.
a (velt animal) et ipsum seper indefinite crescere
miuu minui intelligeretur
Et possent multo
plura adhuc in considevationem venire, non  parvi
el
mmomenti ad rerum interiora penetrandum in rerum interiora
sed hoec tuis pro acumine tur, et proaetate tua, melius
prosequere. Vale
continuer
aC nova gravitase
tuum puncta syus nchiona una quadratura nveniendi
coritavi an non artificium uum tali methodo aliquid
cognatum habeat. tessumia unac ex curvis positione datis, cur et in ea assumto
metaodo sequenti: Ac
ova hypothesi
quocurque puncto ad quod certo tempore certo per veniondum
adque ita habeatur si quadratorie ex hibeatur ligea tereru cujus ordinatae suit ut tempora
mutiorum seu
adinatum resavadentia punctis curvae assumtae. quoniam t asita alia corva poit simili
in
in
curva
Hagrariestem cum assumta et similiter qosita quaerendum est equidem punctum syncihiomt ad quid perven
ti, quo empr ad iC. Si  cam ob rem redeamus ad priorem curvam AC, et quanto hujus carde novs AIC)
habet, curvae novae paramlter A(C) parameter ad pprametrum
n ea
auvae AC, ita sahult in ea proportione ponamus impetum sex vim gravitalis fuisse fortiorem, ita omnia in
parameter excedit parmmetum et ut hova hyno
curra AC fieat proportionaliter ad currum A T ea quae in curva AC). itaque e seu et tempus
oregravicat
ox
linea temporum novat habebitur nulla nova quadatura, sed ordinatis prionismi eadem ratione minutis, qua
lineae temporum, in eadem ratione imminutis, in qua bis gravitatis funt ancta. itaque habebimus etiam
cinitinobuo ndempore quo ante
punctum aC in ipsa AC ad quod aucta inpe vi gravitalis perbeniretur, eodem
C Cu similiter positum quaeramus in curva A(C), id erit punctum 1(C) quaesitum, quo grave in eac priori
cund
seu ordinaria gravitatis esset perventurum eo tempore quo eadem voc gravitatis ordinaria perveniret
tempore
puncto Z est puncu
grave ad C in curva prima AC. itaqe videntur puncta syntiona haberi ope unus quadanture
reueo haec isi trarennam hui arnucque soui unu, anisuei
nun vet non nisi quasi velut pea transennam nnc intuem possum dum
distinta te contemplari conlicetiitaque parum omnia assequenti veniam dabi
aucta epa–
vitatis vi
percorso