# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0423 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0423?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 211r, page id DE-611-HS-958803:0423 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 212v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=423 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000423.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. pertines ad liberas Dn. Bernoullii froningensis 14 Aug. 1∞9+ . tratendo die Cuna hatce literat iam scriptet habum portudi dimscurm, eum eodea die aciperem novissimas mas 3 Aug. dutat, qa cerunt ut diniscinem in hunc Diea distulerim, quo interea juns di ligeater perlegere, et quod forte notaturus essea huc adjicere posset dicam quod res et, incredibili gaudio perfueus sum, cum videre eundem genium diti totum mynercum pondisre, sed indigua quod alius admicem quatme. alique rem probe penetraci, annolatdo lo sins negotii caednea in eocontiner, ut inveniatur ratio laterum Luanguli charaiteret ci 1C15 (C) in Tun figura; collgere poteris ex solutione mea supra alcata problematii ceterrimi appulcus, ubi paritet e dationem asigno laterum tiangulo PBKve D+ E, methodum meda eo dem artscio aiti. Sed fateor mihi unicum defuise, quin perselrim vellodum, quod sclicet tihi nonvenit in mentea diferendiatio parane liorum seu quantitatum in eadem curoa invariabilium sed protamito a curva adcurva variabilium d Luimmodi differcatiatione luet eota olimliom internos oit verit, nunc Lamea ingenue fatetinon cogitavi. Cuum vero ingeniore nom acuse illaa huic negotio auom modaveris satio horai negee profectonihil elegattcus eit negue logitai poteit quam moder ia ruus differchriandi curvam per sumam different uncularu uneroitdarum. Jcun crebrius conscendu currum, si tummitit vena mathematica aperitum a movero defectus haud medioee calculi differentialis sublatus eit eset annon pos depromi problemata qualiatata seadeua sbrevissimi appussus ad omnigene applicatum cunus poopone dedi in elliptibur quibus miter exercere possemus geometias e interiori geomenia lic mepine verrates viderent sane ognes suos conatus voritor. quam diu in avitium artificium non penetia reat, suomque infirmitatem tanto magii mirareatur, quod Rujuomodi roblemata videantur facilia et ex diverta tantum methodo langem sum desunta. Haud dubie quadratura illa asdy: aa et Sdx: X quas ia logarilamicis pro ratione linearum. BB, BC inveni a pletis possunt redum, ambae enim dependent a quadratura hyper hola, et per conrequeas per ipsistimas logar lamicas conchin possunt das ofciscet explicare metho du mnis cau matui exgemplum ad uge tancalis caus stroitam ed eit non ad certum esenplum cogarithmicamum adaptatam pero non ingratum fore, si hic mellodum generalissime exposuero: sint ergo (vide figurata Tuam) curoae ordinatia positione data qua n lege coynit progenitae VC, V(), V((C)) quarum oxir communis VB, et peranehri variabiles a, (a) (a)): sent jam portiones curourum C, le G, VH(C) (quas huaequales posuicti) dat a lege cretientes vel de