# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0452 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0452?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 225v, page id DE-611-HS-958803:0452 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 226r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=452 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000452.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. esce cxcloidatem, quod fortat hac ipro pra alia vica fuerit aptior, etenim ut modo dixi discertationem de Epicsclordibet non vidi, reque intractam mechatuo de monitrationem addit; portea vero ut rer certior fierem Liguram debitam ex me ipro quaesivi, atque excarculo com seri cycloiden vulgarem canifacere, sed illam non solatu pamque (quod Tattirius non habet) et protirtai et on trarta idem praedtaat. Mirobar itaque quis Genius hunc hominem caleuli horio aliusve nova methodo apiti no rudea et osviem in cognitionem narumm figurarum deduxisset. ait portquan Romen inveatum esce ex de cognovi, cesco miraro; et Tecute jata poteui Mo 2or, qui illi vivo etianaut et legitimo scarenti pro lem subducere et prosua publico obtrudere audeat. quod Mrariotoserit demortuo arguit inquitatem a vivum iaventi propiu gloria privere velle, opsendi perfinitam Lomin tionem et impudentiam Laud vulgarem, quam quod luberet sibi inalior liceret. Non dubilo Romerum sua sibi vindicatiuum, si harad cognitionem iprius perveneriat, sed ut audio exfratie meo juniore qiin allume Hafnia saepius adierat, in rebue aulicis zam totus est, quibus laud dubie tempus utilius teret, quam plagiatio recpondendo Cum olim Geaca agerem; Dim. Batam Geometria partica forte inmanu inudit, quam volvendo cum re peristem 9cadraturatu acitamelicatur, metrii me dixisce ad Du datio Duillierium qui prasens erat, ne anteu hanc progrestionea quatquium sine demonitra s. tione vidisce in artis quae ta Autorem agnosceret, mo ran me cur Danam aliena sibio ascribere ausus fuis set; me enim hon dubitare illuta demonctrationen à e isso prius edoitum fuisse. Sed sin fere Gallorum omnium laudabilis mos eit, ego etiam tale quid ex pertus sum in ipeo Manhione Horpitalio (internos diitum) qui ante aliquot aanos apud Augenium vanam exmeis captavit gloriolam; resciveram id quio dem pauloport, sed taille ignovir ita tamen ut vide