# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0474 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0474?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 236v, page id DE-611-HS-958803:0474 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 233r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=474 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000474.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine # Lines: 87 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. injuriam faciam; sedvereor tumen valde ne sit caeteris plerisque similis, praesertim Gallis et ingeniosa de ne ex ejus respont quodam gnosce e Video E nescro quid ad ipsum scripsisse profunda hujusmodi aliquid taam, sepeque de similibusd istis deliberavi, deibus uam. senondam tamen ad huc fatia pronuntiare apdeo unea quae pose peesie des oiees confenite parvis ere intinitum est psum b e infinitas ejas esticonsistit in eminenti compsozepion sem perfectione susmma se 1 pantes t ead ddeis liati pardetitaq ta ec ortasse infinita quae concipimus et infinite parva ut realia finaginaria sunt, sed apta ad determinanda ra sunt, ista in rationibus idealbi d e ubibra quibus velut leribus res reguntum, etsi in materiae partibus, non sint fadices quoque imaginarre facere solent quod si Ntatumus reales lineas infinite parvas. consequitur statuendas esse rectas utriaque terminatas, quae eol etiam tamen sint ad nostras et finitum addhus eifi ordinarias ut s quo posito sequitur esse punctum in spatio ad quod no nullo unquam tempore assignabili infinitum ad finitum. hine per motum aequabilem pervenini possit; opertebitue similite utrinque concipere aeteruitates tempus terminatum, quod tamen sit infinitum adeoque dari quoddam term genus aeternitatis Tubnull, unquam utsicdicam terminata: sive posse aliquem vivere ita ignabila annorum numero elapso moriatur; et tamen aliquando moriatur quae omnia ego nisi indubitatis demonstrationibus nondus ausimex coactus odmifere nolm. interim laudo ingenijiui promtam eruenda vi conversam. psum absolutum, quod non ex partibus fulaur vim ad abstrusissima e si quando oram colloqui dabitur, fortasse multa adhuc mira circa rerum pii summam et principia a me audies. quae dabam habeo pro demonstratis. Nunc vale e fave. Hanoverae Junii 1696 deditissimus sodefirdus Guilielcuns Leibnitius Reale infinitum forte id partes habentia eminem ratione velut ciada perfetion comperendit si daretur in natura aliquid perfecte rigidum, et tus et perfecte si nure aequabile inbenur Cap e quae nos fin- concipiuus in mostra Geometra sed vereorut natura hoec patiatur