# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0505 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0505?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 252r, page id DE-611-HS-958803:0505 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 254v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=505 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000505.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Groninga +6 6 Aag. 1698 Celeberrime atque Ata plistime Luutor Honorati sine er Hacteaus a Duo. Voedero nullata accepi repontionem, an sit quod forte ipri Lalisfecerin henio; percuperem saltem nosce quud jam senfiat de sua objectione contia calculum infinitetimalem, quam insolubilem credidit niri ad plurimum dicendo (hac erim responcione sibi iptimet adblandiebatur) axcomata pro finitis quantitatibus recepta nonva lere mro infinitis, ita ut sire contradictione duo infinita cerceri posiim simul aequalia et inaequalia, pare infinili aqualis toti infinito, sinu plum duplo 81. Sed cum valeat ubique hihil simul esie et non esce potert, recponcionem nullam este praevideram itatim, etgeminam promiseratu quam miti. Eliam mihi quandoquus occurrerunt objationes similet Ticae quam istie Tibica gallia formacti, et nonita pudem Varignonius hujusmodi diluendam mihi proposuerat circa deneucum gravium. Initabit suo bolderus petere claram explicationem illius tertui quod praeter extenconem et impenetrabilitatem requiris in A corpore: Regeret fertan si tales monades catuis corporbus peculia res sive illas nomines formas subitantales sive res aninabus (intel ligeatibur an sentiealibus quod boldero perinde est) analogas, mo nadem aut toti corpori aut parti attribuendam este, non toti corpoir e quia potert dividi in partes a se mutuo independeatet, non parti quia pariter in plures partes independentes dividitur: si vero caipus ex infirilis monadibus conflatum dias, tunc quamlibet aut extenso aut non extenro fore affigendam, si extenso licet infiaite paroo priorem recurrere difficultatem nisi ad atomos recurrere velis, si non extenso ergo nihilo, quia ex non extearit non componi potei estencum; it a ut forte cogan dicere quod libet corporis punitum (duo puaitum ma thematicum cadivisibice) peculiari monade seu talianitia donatum esie. Quantum ad vin elacicam, Tecunseatio nec forma nec anima nec spiritu opus esse ut illa corpor sit escentialis; rechisio come namque mili dicere videns, eon ex mecharismo seu iivitura corsporis depeadere posse: quemad modum non opus est anima ut duo magneles se mutuo attrahant vel repellant. Et ego sane sapuus cogita in an non quodlibet corpusculum quantunvir exiguum ita a Deo sit con i ofuitum ut pro ratione molis sua certan habeat copiom materiae longe subtiliorit circa se et perse contiruo perlabentis ipsiusque qua si spharam artivitatii conitituearis: Tale quid etiam Mervlonus latuisse videtur quando illum dicere memis omnia et songula cor pora totius universo ea se antuo gravitare seu setratuo attrchere 252