# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0506 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0506?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 252v, page id DE-611-HS-958803:0506 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 254r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=506 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000506.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ideo ut meum corpus verbi gr. non magis versui centium terra tia fatur habita ratione vicinitatu quam vercus centium Paturtio aliuve planeta: praeterquam quod vacuum admittat Hugenio approbante ut ex connotheoro vidi. Luaquam me dixisce memini in divisii ne materiae ad elementa insecabilia aut adminimat portione deve noi posse: sed hic non est quaertio quousque ego divisione seu actuali seu mentali pervenire possim, quaeritur quoncqus jam perventum sit, concedis materia portionem finitatm acutam divisam esse in partes numero infinitat, et Lamen negas aliquam itarum particularum pos se esse infinite exiquam, quomodo hac colaerent nam si nulla eit infinite exigua, ergo singula sunt finitae, si singula sunt finita ergo omnes simul sumtae conrtituent magnirudirem infinitam contra hypotherin. concipe aliquam magnitudiorem determinata dividi in partes geomeliica hac progrestione detendentes + = V. Quamdia numerum terminorum finitur est fatea singulos tertuinos fore etiam finitos, sed si omnes termini aitu exidunt, erif 2 Jane iatine letimus on necqe sequeater infirite parvae magnitudiais. alqui in quolibet corpore ib divisionem actualem jam factam non faliendam, revera et actu omnes termini talis progrescionis ex intunt ergo ze. Praeterea corpur quod motu suo describit linean, extilis ut gueartu in singulii punitis quae in illa linea concipere postum, ergo etiam in duobur quae ego concopio infinite sibi vicina, ad eoque actu intervallulum illud seu particulam infinite exiguam em encum edt Tandem licet talii particula infinite parva non exciteret separalim coexinit Lamea cum toto: sed miroi quod dicas quodsi talia de quo bus inter nos agitur infinila et infitite parva possibilia esce concederet etium crederes esce; vellem ergo ut mini demonstrars impossibilitatem; nam quemad modum non tantum mihi tribuo ex Mlealian eorua probore meposse, it a e contrario persuas scimus sum imposribilitatem ejus nullit argumentis posse evinii Gaudeo Tibi placmse venonetu rationem meam, placet vicisim perfeaio rua pro reassutione cognonenda de qua ego non solicitu erat, quia nec Gallo illim automatarum mahinulas id praertare intellexi, forte praectat. Sed quid si dehactiovi ni et reaffurio aquae fiunt simul, ilaut quantitat liquoris in dolio nunquata mutetur, uterque sane tubulus Observatorem frustra bit; neque remedum video pro hoc. caterum valvula etiam applicari posient Baromenris et Thermoretia comunibur pro maxi uo asieuu et denensu explorando, unde tubis varicotis non epet opus: sed pravideo difficultatem applicationis valvularum, intra tubos vitreas.