# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0510 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0510?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 254v, page id DE-611-HS-958803:0510 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 252r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=510 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000510.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. determinata sit funitio hoc levaret menoriam; quantum vero ad sognum funitionis differentiatae, facile odoptabo Tuum d loco mei D, quonaur simplcius ert: ideoque in Tua est manu subsliuere illud in ithedias matemeo +F zeliqua qua monei circa nolationem siguorum vulgacium etiam epso oppro bo interim malim moren receptum sequi quam novorum signorum definitio tea sramittere, id quod comodius fieri potert concribeado integrum tracts edum. Lubenc sredam re nondum satit attente examinape an quud referat ad masimum, quam sumam conitantem C in sumando addendam vel subtrakendata; si enim vel tantillum attendiscet vidistet facile re F vera infinitas debere esse curvas qua eadem funitione maximum de practant; non tanea inde sequi, dan maximum magimorum; crenunt E quoppe illa masima a o in infinitum. sumatanc ex. gr. casum simpli et coscimutm, excitente numero potectatii n = 1 problematii fraterai, uti scilicet curva quasita genihix BXN et genita BZK ert eadem curva utrague nempe cinentur, patet uliquue non modo semicirculum BFN quae utd Satifacere, sed quodcunque aliud segmentum vel majus ut BRK, vel X minue ut B5N, ita ut BRX et BSX aque faciant maxi mum inter suas respertive itoperimetiat quam BFN: vero nullum est moximum moximorum, quando qu dem B5N in infiritum dimirur et BRK in infihilum auger potect. Hoc apprime convenit eum me à gene rali aequatione dis dx. X+C raa -BX FC in qua si loco geneqe den funitionis X subitiluatmr X, habebitur dy- dx. X +C Saa-GXFC seusum mata aequatione y +b = Jan-ex+c, quae aequalio eit ad semicirculum FK si c = 0, ad segmentum majus B2X L adhibeatur -c, et ad sequientum minus BSN Si +c. Et quidem in hoc solocasu quando L = X, omnes tres curou BSN, BFN, BRN sunt cognonires nempe omnes circuli sed in reliquis omribus caribus sunt diverti generis cur a (Li ex. gr. X = V∞, tunc asumta c =0, erit BFK us cloir, sedsi himat + vel - C tunc B5X vel BRK cestat esse cyclois). gratum eptet videre Gregoin catenariam et Techirnhaurii cchedias u, Li ea mih mittere velles remitterem oujus, ait a enim non aisi tarde e ad modum perveniant. Mondum vidi quu frater dederit inarti pro Olinea brevisrima inter duo punita ejurdema superficiei: generaliter E ad posse dubito. Methaduc Tua vel potius basic alicujus method Flegitima eit, eaqe etiam primo se mitu obtulit cum hoc problema hi cacderet, et quidem porro fauile videbata lineam breviscimam in dut duabus hadis se secanlibus ab R ads tendentem eam esse quae fauat de cum comuno aadiarum sectione Kem, duos angulos ad verticem ut ita a ducam oppositos RT M, Py N ae qua les. Led Roc Kactenes nihil juvat pro constiuitione totius lirea quaesita in superficie curva. Alium praetere tanveni solvendi modum qui generalisciaur eit quique in eo fundatur, quod pla num traariens pertrna quaelibet punita proxima linea copaesitae debeat este aertum ad planum tangens superficiem cutvam in aliquo citorum punitorum. Hicuc genera e