# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0511 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0511?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 255r, page id DE-611-HS-958803:0511 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=511 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000511.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 85 lines, status machine # Lines: 85 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vir celebenime fautor Honcratissime Grotum Gratum mihi est intelligere, Oenometrum Gallicum, nihil aliud esse quam suberem qui elevatur s secundum virgulam ferream, denticulis adjunctis. Huic constructioni nostram utique praeferendam putem. in Thermo– metris et Barometris Tubos varicosos daloulis securus praetulerim, Duo Tschirahusio ad literas ipsius responde astu me tibi communicaturum vel qa communicasse quae objicit; ab eo tempore mibi non ceripsis elim inter bonos bene et audide agier, et suum cujus tribui. Deenimailitates uas ei du. Tseh. Quantomagis simulat a se negligi gloriam tanto eam affectat magis. Du. Menkenius utilitatum suarum quam aequitatis rationem habet. Duo Tschiratnsio favet tanguam viciuo qui prdesse posit qui cum saepe conversandi tavet agendi occasio est; exteris ut Gregorio Niexloentitio ut similibus, ut eos benevolentiae er petievilu significatione invitet, ad libros sibi ausmittendos. Q Gragorii Catenariam a nondum vidi, sed tantum ex literis Menkenianis intallexifctis insertum tri– ubi accepero mittam seatim. Respundi ipsi, videri mili eam venturam post festum, l nec Raylos nostra, nisi aliquid novi et digui habeant referre video quia problemata isoperimetrorum dsia datu solvuntur non pro uno ambit, sed pro quocunque, utique non maximun maximorum ili haberi, sed variari in infinitum debere. Interdum tampn in aliis casibus hae as ubilis, ut determinatis essumtae stantis inter summandum, sit atur. Utiidato ambitu Ellipticula ita alio dato, alia curvula est opus, idq et licet de curoula on cogitetur, sufficit duobus punctis datis tertium manere i (utique in curva) ex lege maximi determinandum. Unde jam proprietas linea. Iaque revera et producenda minima in data superficie contingit, ut adeo semper eadem sit Methodus geer directa generalissima, ut mimini olim dicere Ned abludit pro minima quod adhibes specisset sissec pro minima superficiei abludit speciale quod adnibes theorema nam circulus ptri rianimus in sahera tangente est planu pertria puncta eau curvae quae sitae ract ad planum taru rectum ad planum superlicie tangens ae nam circulus maximus in sphaera ttangente, transtens per tria puncta curvae proxima sura lineae minimae quaesita, est planum rectum ad planum superficiam datam illie tangens Uti Dn. Volderus, ita olim Gregorius a S. Vimentio alicubi dixit in infi– nito non habere locum Axioma, quod totum sit majus parte, quod mihi pendre nidetur asidiat finitum rocita excusaveram in Grego iont et in Galilaeo quod velint infintum nonera. Sed mihi videtur altet alterutrum dicendum, vel infinitum revera non esse unum totum, sed fictionem impossibitem, vel incinitum si totum sit, et tamensit majus non sit majus numerum omnium numerorum implicare idem puto dacena de numero maximue et et de his dicendum plra qisiratisa seu multicubinem rimo, et similibus quemadmodum autem non datur Elementum Numericum, seo minimum n datan numero minimo, seu fractione omnium infima in Numeris; ita noc datur minimum s li lineaminima, seu elementum lineale, nam linea enim ut Unitas secari potest in partes vel fractiones. Interim fateor cum aliud sit maximum ab infinito, et minimum ab infinite parvo; non huinc H statim refutari possibilitatem dostrorum infinite panorum. Et s Et saltem in calculo et ratiocinatione adhiberi possunt, quod e maximo qutd interminaloque itemque de minimo monlicet ut jam observaviat. Cum dixi, si infinite parva possibilia. crederem, me concessurum esse non ideo dixi esse impossibilia, sed rem in medio adm reliqui. Cum negavi ad minimas portiones deveniri non locutus surm de nostris divisionibus Sed etiam de illis quae acta fiunt in natara. Etsi igitur pro certo habeam quamlibet partem materiae esse ruosus actu sadio subdivisam, non ideo tamen hinc sequi pato quod detur portio materiae infinite parva, sed potius et minus adhuc sequi concedo etfrstra puto u me ultra competlatum in 1 sibi astrid putat Fs ad aequatio- nemsaltem efferentiacem eveniatur superficiem Etiam Unver. um nou est unum torum necconcipidel t auimde cu nina rotores facie bant facile judicas noa locutum ot