# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0512 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0512?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 255v, page id DE-611-HS-958803:0512 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=512 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000512.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine # Lines: 103 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. portio uod ulla detur omnino minima. Si quis consecutionem in formam redigore velit, santiet difficultatem. At inquies i nulla est infinite exigna ergo singulae sunt finitae (concedo) si singulae sunt finitae, ergo omnes simul sumtae constituent magn tadinem infinitam Han consequentiam non concedo, quia semper fiunt aliae abis mnores concederem si aliqua daretur finita, quae minor esset utmis vel saltam caeteris omnibus vet certe pussa alia major; tunc nim fateor talibus assumtis numero pluribus quam est datus, oriri quantitatem derus majorem oata quavis. Sed constat quavis laliam minorem finitam et ipsam dari Ulteris exemplo sane ad rem accommodato. Ponamus inlinea actudari, etC. omnesque serrei hujus terminos actu existere; hinc infers actu dari et infinitesimum, sed ego anihil aliud hinc puto sequi quam dari quamvis fractionen finitam ossignabilam, cujuscunque parvitatis. Similiter in motu etsi par 41 8. 16 92 omnia puncta transeatur, non tamen sequitur duo punctaa dari sibi infinite vicina; et multo minus dari sibi proxima. Et revera puncta concipius eter sivea elementa linee, sed ut limites seu negationes progressus ilteriorise s interim MMopades Materiam Mon e quod ad corporis Naturam attinet pl saepe dixi Tomnia phaenomena in corporibus explicari posse Mechanice, adeoque et vim Elasticam; interim ipsa principua Mechanismi, nompos seu legum motus ex sola consideratione extensionis et impenetrabilitatis non posse derivari, itaque aliud quid in corpore esse statuendum, quod voco vimpri ciran portet enim esse aliaud cujus cujs modificatione oviuntur conatus et impetus, uti modificatione extensionis oriuntur figurae. Pe Monadem intelligo substantiam vere unam, quae scilicet non sit aggregatum sub stantiarum. Nateria ipsa per setnon est substantia neceu s ino nec ag fregatum substantiarum, sed aliquid completum incompletum. Materia Gecundaces non est substantia, sed substantiae; uti au massue arex non est rex sed animat non piscina sed piscis nicum rarsus et substan– substantia uni nonen meretur. Etsi corpus animalis oien sunt. Sed si nullae essent saba tia sed unigl ita non av nullae monades nullae reales anitates is innumeris componatur ea tamen par eu Aeanimals dimnitas substantiales forent. senimae vel enim nullae vel his analoga, omnia i i e sum alguffere vacuum Hinc facile ratelliges multitudines fe jadicatur nullam esse materiae cartem, in qua Monades non ad C. pas mata aseat n existant. Miratus sum Hugenium et Nerofonum admittere Decctonum u vacuum, scilicet quod animum ultra Notiones Geometricas non justulem Magis adhuc mirum est. Nerotonum statuisse attractionem meotani necquae nechanice non exp quod ait oribus cunuia to fiat. Inter in se ravitare saltem ad seusibiles oribus. hostri systema bis effectus eoium quae nolis dccubrum non videtur confemnen arrident et saat concalero co sum; opsi Hugenio in minus probetur qu’et plane probo quod ais corpus utcunque exiguum habere suam sphae ram activitatis; et dicereqsoleo nullum essa corpusculum, quod non sit mundus quidam infinitarum creaturaram soptime facis ut na punction nota designot cujus literae sit functio ut F sit functio ipsius X. si sint plures function nec ejusdem possent distingui numeris. Soleo interdum adhibere notam relatio eluiq nis hoc modo XLIt, X 121, ete. id est utcunque formatum ex X; it si quid ex pluribus formatum, ut ex X et y scribo X; y, X;y1. Et quando for Xytr si formatio sit ratio X Irint sed ubi non nisi una matio est rationalis adscubo Y, veluliX. y functio, aut paucae; sufficiunt literae graecae, vel aliquid tale. at ut soles. Meus tractatus Tetragonisimi Arithmetici poterat applausum habere tunc cum seribe nalis integra, scribo X (ri. gI i retur, punc tironibus nostrarum Methodorum magis placeret quam Tribi. Cum dn. frater Tuns is verum respontum, oportet ut aliam sibi habere rcidentur solutione et ut communices rogo. Ais in P.S ua quitus. Hos patet se alicubi problina nont generalem (quod videris non impro bcte) su Moles quam v matoriam arima vocare poltis X vet XyB royi