# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0532 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0532?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 265v, page id DE-611-HS-958803:0532 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 266r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=532 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000532.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 3. Si comadatur mastam esse congeriem viventium vel his analoqoium poterit dividi ea subilantat individaat. Sed cartejiatio negabunt in corporibus esse alquid anima analogum, vel quod illud sit analogum clare soti esplicari portalabunt. 4. So monai completa seu subitantia singulario sibi eit aainat vel analogum, an pa vel foma et coipore organico praeditum, negabunt Cartetrani praeter hominem talem monadea dari. Concedo non longe progredieadum ut habeamus subitaata non scibitan fias unucquisque enim Romo talii eit. led corpus quod vovant inanima tum ut silex quouique dividendus eit t habeat subitantiam non scibita Lias siles enem secundum te non eit subdaatia sed debelantiae. 6. Nanguam verilus Jum ne materia si secunda componarm ex non quantit. Sed ne componatur expunitis forma praedilis; quia minimum corpaisentum luet infinile exigaum, non subitantiam fart sed sub Eaaliar: oportet ergo subirantiam siagularem esse punitum cum fa ma, non quantum eum forma, alias in plures divideret subitantias. bides rem totum eo reudere; ut formam vel illud animuranalerum clare explicet: Non quidem aliehus sum admitlere tertium quad en corpore plater extencionem et impenetrabilitatem. Si modo a que claram ejus ideam habere possin ac habeo extensionie et anima: suo eliam tertium illud posse excilere liet ejs estentian clare concipere neque am contia quorundam corterdanorum pertinaciam qi catumt, id quod clare et diclinite a nobit percipinon poteit, non exirtere: opa Leret enim prins demonttravenat, se clare et dictinite percipere posse qui uud excilit, alias non minus abcnde concludunt; quam oecus faceet, qui ex eo quod solem nunquam viderit neque videre posiit argumentair vellet, illuin non exirtere: ad qod non semel tan tum ipai objeri: sedantiquae condilena obilinate inhurentes Curdi sunt suamqe perperuo obtruduat regutam clara et diclinitae perceptionis, jupta quam rem esse vel non esse judicant: In horum igitur gratiam pleniorem suam epplirationem denderarem ut data occasione illis occurrere posiun. Luid si vocabulut anima analogi vel forma quod odiosum eit relinqueret, illanqe diceres concirtere in conatu quodam incilo vel vi prmitus impresca, sine qua corpus non escet corpui, sed pura suta extenrio anisami quam ita appellarem loco veterum materiae primae: absolverat credo negotium longe fainlius, atque felioins assrefaceres mentem cartetianam inusitatis terminis, quam veteribus quibus vel audilis tam tum ralia efferatur. Postent enim hinc omnia Tua dynainica aeque faute salvan, et scatura phanomena ut elaiticilas, im penetrabilitat, conservatio quantitatis virium du explicari. Nece puto carterianos talea conatum insitum seu vim impressam jure essibilare poste, coguntur enim elipa rlatuere matervam cum mo iu simut creatatu esse, quid in ergo etiam cum motuia finite lardo id eit cum conatu ad motum seu cum tali vi quataTu vocas aptossime mortum qua unam quamqe materiae particulam quantumoie exiguam donatam esse exiotimarem, et quidem pro diversitate complicationis horum conatuum eorunque di rertionumm et seudeatiacum, putareta diors huqus mundi