# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0533 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0533?run=74 # Title: LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh. # Folio 266r, page id DE-611-HS-958803:0533 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 265v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-958803&page=533 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-958803/jpgs/default/00000533.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. secundaes corpora oriri. Pane non ausim negare creatione maleri onolisse duntaxat in varia ijta in prestione conatuum, nolim tamen afferere exten p sionea illam anibersom seu materiam primam praceptitosce ab aeterto adeoe cum Deo unam subitantiat suisse ne opinbsizare videar: ipia enem illa diffucione virium exteanonem concreatam esse mihi suffeit dicere Transmisi itadim boldero port scripiut Tuum, habebit non dubilo etiam suos serupulot circa ea quae de fortuis dicis, congulur ipsi ut ad Te ipum scribat si quid monendam haberet: luae iti habet de conlinuitatis lege impeare mihi plauverant, sed quod observas celeritatem non uno ihpetu in primi, sed a qurere per onnes gradus intermedios ascendere te noa cavito dixerim etiam me habuisse tales cogitationes a longii an pis; id vero paulo aliter exprimere solebatm, diceado Naturam nihil ex ab rupto negu iacipere nequ finire eodem modo ac onais cuva principio et line careat id eit vel in se redeat vel utrimque in infinitum abeat, salvit ta men nonaullis exceptionibur; hunc quantitates crenentes vel derrescenter non solua pon per saltus augero vel diminui posse, sed etiam non posse geperain vel dectum uno impetu.. Et hoc fere eit ex praecpuit ralio nibus quae me induxerunt ad conjerturandum, quod ferta tot gradus en fiailatis sint supra nourum magnitudinum genut quot infia suat gradu enfipitae parvitatis; hoc enim argumearo ad varignonium utebar. vel faste quia infinitam et infinite paroum in rerum Natuua ubi diiplice sumamur non quidem intinita sed incomporabilia; quemadmodum enim mi crorcopiis delegitnus animatenta incomparaliliter minora quam nos etca fera animalia nobis concueta, et proiul dubio ipta animarcula si et sua sx bereat microscopia ilerum detegereat alia se iterum incomparaliliter in pora et sic porro: unde cum natura non sit consealaneum seuindum neum principium ex abrupto subsittere; collogo (ridens per melicet alia animalia in rerua natura posse exirtere, qua nobit norhotqusi anime libus conuetis in eadea ratione majora sunt, en qua illa animalcula microcopio deterta sunt minora, quaeque nos in noitio mundo suo moos copio intuem solent, ut noc intuetur talia arimalcula inaupera: et alia rurcus esie posce animalia, incomparabiliter illu majora: sccus eot gradus pono astendeado quam decendendo, quis enim potentiae divina limiles posuerit? quippe non video (ut sem sero loquar) cur nos pochac animalia hanc prae rogativam habere et supremum gradum conititucit deberemus, quia ut alare patet etiam talia animalcula incomparabilite nobis minora, sibi adulari posceat se suamqus gutbulam in qua habitan lotum conclitune univercum si modo haberent animam rationalem at ita ratiocinari poscent. concede vel finge saltem coronutum poperit (in quo pariter mullae myriades viventium cere Led enhveckiana et mea ipra auloptia microncopia conspiciuntur habere sicac partei nortiomun di partibus per totum proportionater, sclicet sunm Polem, sunc iellas fixai, suos planetac cum satellolibus, suam Tellurem onatam monti bus compur, sylvit rusibus, fluviis, lacubus maribus variisque animan sibusq erediine hoc popericolat quo omnia irta objata sub eodem vi Lioi angulo adeoque sub eadem magnitudine arpicerent, qua nobis norha apparent, non eodem jure pitare posse achaisuum granutum nihil esce, quo noc putamus nostium mundum omnia compluto2 nom quamnam quaeso haberent rationem et quonnam experieatiam, quae con trariam iphi permaveret; quaeque misellic ilhic creallris oplenderent alium u2 mv